Czy wychowujący dziecko ma prawo do obniżenia wymiaru czasu pracy

Zgodnie z treścią art. 186⁷ k.p., pracownik uprawniony do urlopu wychowawczego może złożyć pracodawcy wniosek o obniżenie jego wymiaru czasu pracy. Uprawnienie to dotyczy wyłącznie tego pracownika, który:

● jest zatrudniony co najmniej sześć miesięcy - przy czym nie dotyczy to stażu u konkretnego pracodawcy, lecz ogólnego stażu zatrudnienia;

● dziecko, nad którym ma być podjęta opieka, nie ukończyło czwartego roku życia.

Obniżenie wymiaru czasu pracy następuje na wniosek pracownika, przy czym może on zostać złożony w dowolnej formie, a zatem ustnie bądź na piśmie. Wskazane jest jednak, aby pracownik złożył na ręce pracodawcy wniosek w formie pisemnej, co pozwoli mu w razie wątpliwości udokumentować fakt skorzystania z omawianego uprawnienia.

Pracownik nie ma jednak pełnej swobody co do zakresu redukcji swego etatu, gdyż obniżony wymiar czasu pracy nie może być mniejszy niż połowa pełnego etatu. Oznacza to, że uwzględnienie wniosku w szerszym zakresie, np. dotyczącego obniżenia wymiaru czasu pracy do 1/4 etatu, będzie już uzależnione tylko od dobrej woli pracodawcy.

Prawo do obniżonego wymiaru czasu pracy przysługuje pracownikowi przez taki okres, przez jaki mógłby on korzystać z urlopu wychowawczego, a więc przez okres do trzech lat, nie dłużej jednak niż do ukończenia przez dziecko czwartego roku życia.

Warto podkreślić, że z uprawnienia do obniżenia wymiaru czasu pracy w związku z opieką nad małym dzieckiem może skorzystać zarówno matka, jak i ojciec dziecka. Jeżeli jednak oboje rodzice bądź opiekunowie dziecka są zatrudnieni, to z możliwości obniżenia wymiaru czasu pracy może skorzystać tylko jedno z nich.

Dominika Cichocka

ekspert z zakresu prawa pracy

Art. 186 par. 1, art. 186⁷, art. 189¹ ustawy z 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (t.j. Dz.U. z 1998 r. nr 21, poz. 94 z późn. zm.)