Czy można wypowiedzieć umowę o pracę pracownikowi często korzystającemu ze zwolnień lekarskich
Pracownik spółki zatrudniony był w dwuosobowym dziale zajmującym się logistyką. Od kilku miesięcy co kilkanaście dni korzystał z kilkudniowych lub kilkunastodniowych zwolnień lekarskich. Dezorganizowało to pracę zespołu. Pracodawca wypowiedział pracownikowi umowę o pracę, wskazując jako przyczynę wypowiedzenia częste korzystanie ze zwolnień lekarskich. Pracownik w odwołaniu do sądu kwestionował możliwość wskazania takiej przyczyny. Wskazał, że nie minął jeszcze okres uprawniający pracodawcę do rozwiązania umowy bez wypowiedzenia. Czy sąd musi uznać wypowiedzenie umowy za bezskuteczne?
Długotrwała choroba pracownika może być nie tylko podstawą do rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia na mocy art. 53 par. 1 k.p., ale może stać się przyczyną wypowiedzenia umowy.
Sąd Najwyższy w wyroku z 11 lipca 2006 r. (I PK 305/05, LEX nr 395064) wyraził pogląd, iż choroba pracownika trwająca przez czas porównywalny z okresem wskazanym w art. 53 k.p. stanowi usprawiedliwioną przyczynę wypowiedzenia umowy o pracę, gdyż zawsze powoduje niekorzystne skutki dla pracodawcy.
Wniosek o dopuszczalności wypowiedzenia umowy z powodu długotrwałych nieobecności w pracy spowodowanych chorobą wyprowadzić można między innymi z unormowań dotyczących rozwiązywania umowy o pracę bez wypowiedzenia z powodu długotrwałej choroby. U podstaw uprawnienia pracodawcy z art. 53 k.p. leży generalna myśl, iż powinien on mieć możliwość rozwiązania umowy o pracę w razie przedłużającej się (długotrwałej) choroby pracownika.
Okoliczność, iż rozwiązanie stosunku pracy na podstawie art. 53 k.p. może nastąpić bez wypowiedzenia, nie wyklucza tego, że z powodu długotrwałej choroby pracownika stosunek pracy może zostać rozwiązany w drodze wypowiedzenia. Rozwiązanie stosunku pracy bez wypowiedzenia jest bowiem bardziej dotkliwe dla pracownika niż rozwiązanie tej umowy za wypowiedzeniem. Stwierdzenie tego, czy okres i częstotliwość korzystania ze zwolnień lekarskich przez pracownika rzeczywiście uprawnia do wskazania takiej przyczyny wypowiedzenia, należy oczywiście do pracodawcy i zależy od konkretnego przypadku. Okoliczność ta podlega kontroli sądu przy rozpoznaniu powództwa pracownika o odszkodowanie lub uznanie wypowiedzenia za bezskuteczne.
Co do zasady przyjąć należy, iż w czasie długotrwałej nieobecności pracownika jego obowiązki albo nie są wykonywane, albo są wykonywane przez inne osoby, co zawsze powoduje dezorganizację pracy. Jednocześnie jednak pracodawca, który jest przedsiębiorcą, powinien organizować swą działalność gospodarczą, biorąc pod uwagę nieuchronność nieobecności części pracowników, spowodowanych chorobami, urlopami i innymi usprawiedliwionymi przyczynami. Kluczowe znaczenie będzie miała więc zawsze ocena, czy nieobecność pracownika z powodu choroby była na tyle długotrwała, że naruszała interesy pracodawcy, uzasadniając wypowiedzenie. W każdym z przypadków może być ona inna, mając na względzie chociażby liczbę pracowników zatrudnionych w tej samej komórce organizacyjnej co pracownik nieobecny.
Nie ma wątpliwości co do tego, iż wypowiedzenie uzasadnia nieobecność z powodu choroby równa lub dłuższa tej przewidzianej w art. 53 k.p. Nie można jednak wykluczyć, że również krótsze, niż wynika to z art. 53 k.p., choć długotrwałe zwolnienia lekarskie pracownika lub zwolnienia często powtarzające się mogą dać podstawy do wypowiedzenia mu umowy o pracę.
@RY1@i02/2009/197/i02.2009.197.168.0008.101.jpg@RY2@
Rafał Krawczyk, sędzia Sądu Okręgowego w Toruniu
Rafał Krawczyk
sędzia Sądu Okręgowego w Toruniu
Podstawa prawna
Art. 32, art. 45, art. 53 ustawy z 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (t.j. Dz.U z 1998 r. nr 21, poz. 94 z późn. zm.).
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.
Wpisz adres e-mail wybranej osoby, a my wyślemy jej bezpłatny dostęp do tego artykułu