Czy są terminy na zawiadomienie o nieobecności

sędzia Sądu Okręgowego w Toruniu

Tak. Pracownik naruszył przepisy i pracodawca może go ukarać np. karą porządkową. Po pierwsze usprawiedliwienie nieobecności pracownika w pracy nie może być dokonane w dowolnym terminie dogodnym dla pracownika. Takie działania dezorganizowałoby pracę.

Przepisy nakładają na pracownika obowiązek niezwłocznego zawiadomienia nie tylko o przyczynie nieobecności ale i przewidywanym okresie jej trwania. Zawiadomienie to powinno nastąpić nie później niż drugiego dnia nieobecności.

Przepisy zakładowego prawa pracy, a więc regulamin pracy czy układ zbiorowy pracy mogą określać sposób w jaki pracownik powinien usprawiedliwić swoją nieobecność w pracy - w takiej sytuacji pracownik powinien zastosować się do zasad określonych w tych wewnętrznych uregulowaniach.

W przypadku braku wewnątrzzakładowych zasad, zawiadomienia tego pracownik dokonuje osobiście lub przez inną osobę, telefonicznie lub za pośrednictwem innego środka łączności albo drogą pocztową, przy czym za datę zawiadomienia uważa się wtedy datę stempla pocztowego. O nieobecności pracodawcę zawiadomić można też sms-em czy mailem.

Niedotrzymanie terminu dwudniowego może być usprawiedliwione szczególnymi okolicznościami uniemożliwiającymi terminowe dopełnienie przez pracownika obowiązku zawiadomienia o nieobecności. Okolicznością taką jest zwłaszcza obłożna choroba połączona z brakiem lub nieobecnością domowników albo inne zdarzenie losowe.

Po ustaniu przyczyn uniemożliwiających zawiadomienie pracodawcy, pracownik powinien nie później niż w terminie dwóch dni zawiadomić o swej nieobecności.

Pracownik nieobecny w pracy z powodu choroby nie może usprawiedliwiać swej nieobecności własnym oświadczeniem. Nieobecność z tej przyczyny usprawiedliwiona być powinna bowiem zaświadczeniem lekarskim, które wydawane jest na druku ścisłego zarachowania ZUS ZLA przez lekarzy mających upoważnienia do ich wydawania.. Zaświadczenie lekarskie o czasowej niezdolności do pracy z powodu choroby lub konieczności osobistego sprawowania przez pracownika opieki nad chorym członkiem rodziny, lekarz wystawia wyłącznie po przeprowadzeniu bezpośredniego badania stanu zdrowia pracownika. Zasadą jest, że zaświadczenie takie wystawia się na okres od dnia, w którym przeprowadzono badanie, lub od dnia bezpośrednio następującego po dniu badania. Zaświadczenie lekarskie może być wystawione na okres rozpoczynający się po dniu badania, nie później jednak niż czwartego dnia po dniu badania, jeżeli:

● bezpośrednio po dniu badania przypadają dni wolne od pracy,

● badanie jest przeprowadzane w okresie wcześniej orzeczonej niezdolności do pracy.

Zaświadczenie lekarskie może być wystawione na okres nie dłuższy niż trzy dni poprzedzające dzień, w którym przeprowadzono badanie, o ile jego wyniki wykazują, że pracownik w tym okresie niewątpliwie był niezdolny do pracy. Lekarz psychiatra wystawić je może na okres jeszcze wcześniejszy w przypadku stwierdzenia lub podejrzenia zaburzeń psychicznych ograniczających zdolność pracownika do oceny własnego postępowania.

Art. 108 par. 1 ustawy z 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (t.j. Dz.U. z 1998 r. nr 21, poz. 94 z późn. zm.).

Par. 2 rozporządzenia ministra pracy i polityki socjalnej w sprawie sposobu usprawiedliwiania nieobecności w pracy oraz udzielania pracownikom zwolnień od pracy z 15 maja 1996 r. (Dz.U. nr 60, poz. 281 z późn. zm.)

Par. 1-5 rozporządzenia ministra pracy i polityki socjalnej w sprawie szczegółowych zasad i trybu wystawiania zaświadczeń lekarskich, wzoru zaświadczenia lekarskiego i zaświadczenia lekarskiego wydanego w wyniku kontroli lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z 27 lipca 1999 r. (Dz.U. nr 65, poz. 741)