Kiedy można zwolnić z pracy w czasie choroby

ekspert z zakresu prawa pracy

Wypowiedzenie umowy o pracę było skuteczne. Pracownik nie może się powoływać na ochronę trwałości stosunku pracy wynikającą z art. 41 k.p., ponieważ o bezskuteczności takiego wypowiedzenia decyduje nie tylko sama niezdolność do pracy, ale również usprawiedliwiona nieobecność pracownika w pracy.

Przez nieobecność w pracy należy rozumieć stan polegający na niestawianiu się pracownika do pracy lub zaprzestaniu jej świadczenia, jak i okresowy, usprawiedliwiony brak gotowości do jej wykonywania.

Dobrowolne wykonywanie pracy umówionej mimo trwającej choroby i wykazywanie gotowości do jej świadczenia jest formą realizacji obowiązków pracowniczych w ramach stosunku pracy.

Naruszenie art. 45 par. 1 k.p. ma miejsce wówczas, gdy pracodawca składa pracownikowi wypowiedzenie umowy w czasie, gdy ten jest nieobecny w pracy (usprawiedliwił swoją nieobecność).

Pogląd powyższy potwierdza wyrok Sądu Najwyższego z 6 października 2004 r. (I PK 614/03, Legalis). W orzeczeniu tym Sąd Najwyższy stwierdził, że początek okresu ochronnego (okresu nieobecności w pracy) wyznacza moment przerwania pracy z powodu wystąpienia objawów chorobowych, które uniemożliwiają wykonywanie obowiązków na rzecz pracodawcy.

Art. 41, art. 45 par. 1 ustawy z 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (t.j. Dz.U. z 1998 r. nr 21, poz. 94 z późn. zm.).