Kiedy zatrudnionego można przenieść do innego urzędu

Jeśli przemawiają za tym uzasadnione potrzeby urzędu lub interes służby cywilnej, członka korpusu zajmującego wyższe stanowisko w służbie można przenieść w każdym czasie na stanowisko w tej samej miejscowości co najmniej równorzędne pod względem płacowym ze stanowiskiem zajmowanym przed zatrudnieniem na wyższym stanowisku, zgodne z jego kwalifikacjami i przygotowaniem zawodowym. Członka korpusu, który przed zatrudnieniem na wyższym stanowisku nie był zatrudniony w służbie cywilnej, można przenieść na inne stanowisko w tej samej miejscowości, zgodne z jego kwalifikacjami i przygotowaniem zawodowym.

Trzeba też zaznaczyć, że delegowany członek korpusu zachowuje prawo do dotychczasowego wynagrodzenia, jeżeli jest ono wyższe od przysługującego na nowym stanowisku pracy, przez okres:

● jednego miesiąca - jeżeli zajmował wyższe stanowisko, z którego został przeniesiony, przez okres nie dłuższy niż trzy miesiące;

● dwóch miesięcy - jeżeli zajmował wyższe stanowisko, z którego został przeniesiony, przez okres dłuższy niż trzy miesiące i nie dłuższy niż 12 miesięcy;

● trzech miesięcy - jeżeli zajmował wyższe stanowisko, z którego został przeniesiony, przez okres dłuższy niż 12 miesięcy.

Art. 61 ustawy z 21 listopada 2008 r. o służbie cywilnej (Dz.U. nr 227, poz. 1505 z późn. zm.).

Bez zgody można oddelegować do innego urzędu tylko urzędnika służby cywilnej. Nie ma takiej możliwości w przypadku pracownika. W efekcie, jeśli przemawia za tym interes służby cywilnej, jej szef może przenieść urzędnika do innego jednostki w tej samej miejscowości. Ponadto jeżeli przemawia za tym szczególny interes tej służby, można przenieść urzędnika do innego urzędu w innej miejscowości na okres nie dłuższy niż dwa lata. Zmiana taka może nastąpić najwyżej dwa razy w czasie trwania stosunku pracy urzędnika.

Art. 62 ustawy z 21 listopada 2008 r. o służbie cywilnej (Dz.U. nr 227, poz. 1505 z późn. zm.).

Przełożony po otrzymaniu informacji o tym, że wskazana do przeniesienia pracownica (urzędnik służby cywilnej) jest w ciąży, musi zmienić swoją decyzję i odstąpić od zamiaru zmiany jej pracy na inną jednostkę.

Niedopuszczalne jest oddelegowanie do innego urzędu w innej miejscowości bez zgody urzędnika - kobiety w ciąży lub osoby będącej jedynym opiekunem dziecka w wieku do lat piętnastu. Nie można także dokonać takiego przeniesienia w przypadku, gdy stoją temu na przeszkodzie szczególnie ważne względy osobiste lub rodzinne.

Przeniesienie członka korpusu służby cywilnej do innego urzędu, także w innej miejscowości, na jego wniosek lub za jego zgodą może nastąpić w każdym czasie. Oddelegowania, o którym mowa, dokonuje dyrektor generalny, w którym członek korpusu ma być zatrudniony, w porozumieniu z dyrektorem, w którym podwładny dotychczas jest zatrudniony.

Art. 63 ustawy z 21 listopada 2008 r. o służbie cywilnej (Dz.U. nr 227, poz. 1505 z późn. zm.).

Pracownika samorządowego zatrudnionego na stanowisku urzędniczym, w tym kierowniczym, można na jego wniosek lub za jego zgodą przenieść do pracy w innej jednostce w tej samej lub innej miejscowości w każdym czasie. Sekretarz lub prezydent miasta musi jednak uznać, że zmiana miejsca pracy nie naruszy ważnego interesu urzędu, który dotychczas zatrudniał pracownika samorządowego. Muszą też za tym przemawiać ważne potrzeby po stronie jednostki przejmującej.

Najczęściej jest to tylko formalność. Czasami jednak pracodawca proponuje awans lub podwyżkę, żeby tylko zatrzymać dobrego pracownika. Jeśli jednak pracownik jest zdecydowany, a jego kompetencje odpowiadają samorządowi, który poszukuje specjalisty, to podpisywane jest porozumienie. Jest to korzystne również dla urzędu, gdyż nie musi on rozpoczynać żmudnej i długotrwałej procedury konkursowej, jeśli zdecyduje się na zatrudnienie osoby z innej jednostki.

Porozumienie o przeniesieniu jest najczęściej podpisywane między sekretarzami urzędów. Do dokumentu tego trzeba dołączyć pisemną zgodę pracownika na przeniesienie. Powinna też być w nim wskazana forma zatrudnienia i czas trwania umowy. Jeśli umowa była zawarta na czas nieokreślony, to taka też powinna zostać zawarta po przeniesieniu na stałe. Pozostałe kwestie dotyczące zakresu obowiązków i wynagrodzenia są określane w umowie między pracownikiem a nowym pracodawcą.

Art. 22 ustawy z 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych (Dz.U. nr 223, poz. 1458 z późn. zm.).

W razie likwidacji jednostki, w której urzędnik wykonuje pracę, lub następuje tam reorganizacja w sposób uniemożliwiający dalsze jego zatrudnienie - szef służby cywilnej przenosi go do innego urzędu w tej samej lub innej miejscowości oraz zobowiązuje dyrektora generalnego do wyznaczenia mu stanowiska, uwzględniając jego przygotowanie zawodowe. W efekcie trzeba zaznaczyć, że na dyrektorze generalnym i szefie służby ciąży obowiązek znalezienia nowej pracy podwładnemu.

Art. 66 ustawy z 21 listopada 2008 r. o służbie cywilnej (Dz.U. nr 227, poz. 1505 z późn. zm.).

Obecnie już nie można przenieść się bez konkursu z administracji rządowej do samorządu. Poprzednio obowiązujące przepisy dopuszczały taką możliwość (na przykład z gminy do urzędu wojewódzkiego). Została ona zablokowana m.in. ze względu na specyfikę poszczególnych działów administracji. W urzędzie wojewódzkim są zatrudniani pracownicy na podstawie ustawy o służbie cywilnej. Należą więc do korpusu służby cywilnej. Z kolei m.in. w gminach, miastach, starostwach do osób tam pracujących stosuje się przepisy ustawy o pracownikach samorządowych. Tak więc nie ma możliwości przenoszenia się bez przystępowania do naboru między jednostkami samorządowymi a urzędami zatrudniającymi członków korpusu służby cywilnej.

Art. 22 ustawy z 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych (Dz.U. nr 223, poz. 1458 z późn. zm.).

Na stanowisko pracownika państwowego zatrudnionego w urzędach, m.in. takich jak regionalna izba obrachunkowa, jest możliwe oddelegowanie członka korpusu służby cywilnej. Może się to odbyć na podstawie porozumienia między szefami jednostek. Porozumienie pracodawców może być zastosowane do przeniesienia członka korpusu służby cywilnej w rozumieniu ustawy o służbie cywilnej.

Art. 3a ustawy z 16 września 1982 r. o pracownikach urzędów państwowych (t.j. Dz.U. z 2001 r. nr 86, poz. 953 z późn. zm.). Art. 65 ustawy z 21 listopada 2008 r. o służbie cywilnej (Dz.U. nr 227, poz. 1505 z późn. zm.).

O zasadności przeniesienia do innego urzędu decyduje ostatecznie premier. Wcześniej sprawdza to szef służby cywilnej. Dlatego jeśli pracownik uzna, że takie działanie jest niezasadne, może o tym powiadomić szefa tej służby. Ten stoi na stanowisku, że szczególny interes służby cywilnej musi być wykazany po stronie jednostki przyjmującej urzędnika. Dzięki temu wykluczane są sytuacje, gdzie urząd chciał pozbyć się pracownika, wnioskując do szefa służby o jego przeniesienie. W takich sytuacjach uznawano jednak, że nie zaistniał (szczególny) interes tej służby. Trzeba jednak zaznaczyć, że tylko od urzędników wymaga się także większej dyspozycyjności w odniesieniu do potrzeb zatrudniających ich jednostek. Dyrektor generalny może bowiem w każdym czasie przenieść urzędnika na inne stanowisko wewnątrz jednostki i w tej samej miejscowości, pod warunkiem że jest to uzasadnione potrzebami. Urzędnicy mają większą stabilność zatrudnienia niż pracownicy służby cywilnej. Wymaga się od nich jednocześnie większej elastyczności i dostosowywania się do potrzeb danej jednostki. W efekcie szef służby cywilnej zawsze może uchylić decyzję o przeniesieniu, jeśli uzna ją za bezzasadną. Dodatkowo urzędnikowi przysługuje też odwołanie od decyzji szefa służby do premiera.

Art. 67 i 72 ustawy z 21 listopada 2008 r. o służbie cywilnej (Dz.U. nr 227, poz. 1505 z późn. zm.).

Artur Radwan

artur.radwan@infor.pl