Dziennik Gazeta Prawana logo

Jakie osoby ustawa o rehabilitacji uznaje za niewidome

27 czerwca 2018

Jako zakład pracy chronionej zatrudniamy kilka osób, które w orzeczeniu jako przyczynę niepełnosprawności mają wpisany kod 04-O. Nasi pracownicy mają w większości umiarkowany lub lekki stopień niepełnosprawności. Czy ten symbol niepełnosprawności uprawnia nas do traktowania wszystkich tych pracowników jako osób niewidomych na gruncie ustawy o rehabilitacji?

doradca prawny Polskiej Organizacji Pracodawców Osób Niepełnosprawnych

Przepisy ustawy z 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, dalej: ustawa o rehabilitacji, w kilku miejscach posługują się pojęciem "osoby niewidome". Natomiast żaden z nich nie zawiera legalnej definicji tego sformułowania.

Z par. 32 rozporządzenia ministra gospodarki, pracy i polityki społecznej z 15 lipca 2003 r. w sprawie orzekania o niepełnosprawności i stopniu niepełnosprawności wynika, że przy wydawaniu orzeczenia o zaliczeniu do jednego ze stopni niepełnosprawności należy brać pod uwagę choroby narządu wzroku, w tym także wrodzone lub nabyte wady wzroku powodujące ograniczenie jego sprawności, prowadzące do obniżenia ostrości wzroku w oku lepszym do 0,3 według Snellena po wyrównaniu wady wzroku szkłami korekcyjnymi lub ograniczenie pola widzenia do przestrzeni zawartej w granicach 30 stopni.

Jak wyjaśnia Biuro Pełnomocnika Rządu do Spraw Osób Niepełnosprawnych, "mając na uwadze ograniczenia funkcjonalne, które napotykają w procesie rehabilitacji zawodowej osoby z poważnymi dysfunkcjami narządu wzroku, oraz cel, jaki przyświecał ustawodawcy przy wprowadzeniu rozwiązania zawartego w art. 26a ust. 1b ustawy o rehabilitacji - to jest zapewnienie wyższego poziomu wsparcia na zatrudnienie osób niepełnosprawnych mających istotne trudności w wejściu i utrzymaniu się na rynku pracy - należy przyjąć, iż określenie (...) "osoba niewidoma" obejmuje swoim zakresem osoby z dysfunkcją narządu wzroku w stopniu znacznym i umiarkowanym".

Z powyższego wynika wniosek, że na gruncie ustawy o rehabilitacji pod pojęciem osoby niewidomej należy rozumieć osobę zaliczoną do znacznego lub umiarkowanego stopnia niepełnosprawności, która jako przyczynę niepełnosprawności ma wskazany kod 04-O. Natomiast osobą niewidomą nie będzie już osoba z lekkim stopniem niepełnosprawności z symbolem 04-O.

Pomimo, że powyższe stanowisko BON odwołuje się tylko do jednego przepisu ustawy o rehabilitacji - tj. art. 26a ust. 1b dotyczącego zwiększonej kwoty dofinansowania do wynagrodzeń osób niewidomych, to nic nie stoi na przeszkodzie, aby ten sposób interpretacji zastosowanie znalazł także w pozostałych przepisach ustawy o rehabilitacji, w których pojawia się takie sformułowanie. Zatem ustalając wskaźniki zatrudnienia osób niepełnosprawnych na podstawie art. 22, art. 28 ust. 1 pkt 1, pod pojęciem osoby niewidomej także należy rozumieć osoby zaliczone do znacznego lub umiarkowanego stopnia niepełnosprawności o symbolu 04-O.

Podstawa prawna

Ustawa z 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (t.j. Dz.U. z 2011 r. nr 127, poz. 721 z późn. zm.).

Par. 32 rozporządzenia ministra gospodarki, pracy i polityki społecznej z 15 lipca 2003 r. w sprawie orzekania o niepełnosprawności i stopniu niepełnosprawności (Dz.U. nr 139, poz. 1328 z późn. zm.).

Dziękujemy za przeczytanie artykułu!
Źródło: Dziennik Gazeta Prawna

Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.

Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.