Ochrona nieistniejących miejsc pracy

Artykuł 41¹ par. 1 kodeksu pracy (dalej: k.p.) przewiduje, iż w przypadku m.in. likwidacji pracodawcy nie stosuje się przepisów dotyczących ochrony pracowników przed wypowiedzeniem. W jego świetle specyficznie rysuje się sytuacja pracodawców będących osobami fizycznymi. Głównie za sprawą ukształtowanego i utrwalonego już od dłuższego czasu w judykaturze sądowej poglądu, który najpełniej oddaje jedna z tez wyroku Sądu Najwyższego z 5 września 2001 r., sygn. akt I PKN 830/00 (OSNP 2003/15/355), w myśl której "wykreślenie osoby fizycznej z ewidencji działalności gospodarczej nie jest likwidacją pracodawcy w rozumieniu art. 41¹ k.p.". Pogląd ten silnie ugruntował się w orzecznictwie (np. wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z 18 kwietnia 2013 r., sygn. akt III AUa 73/13, LEX nr 1314743; wyrok Sądu Apelacyjnego w Lublinie z 19 września 2012 r., sygn. akt III AUa 720/12, LEX nr 1223446).