Nie zawsze trzeba zwolnić działacza od pracy

Artykuł 2 ust. 1 Konwencji nr 135 Międzynarodowej Organizacji Pracy z 23 czerwca 1971 r. dotyczącej ochrony przedstawicieli pracowników w przedsiębiorstwach i przyznania im ułatwień (Dz.U. z 1977 r. nr 39, poz. 178) stanowi, iż "w przedsiębiorstwie będą przyznane przedstawicielom pracowników takie ułatwienia, które umożliwią im szybkie i skuteczne wykonywanie funkcji". W odniesieniu do działaczy związkowych owe ułatwienia znajdują szczegółową regulację prawną w ustawie z 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych (t.j. Dz.U. z 2001 r. nr 79, poz. 854 z późn. zm.), w tym m.in. w jej art. 31 ust. 3. Przewiduje on prawo działacza związkowego do zwolnień od pracy na czas niezbędny do wykonania doraźnej czynności wynikającej z jego funkcji związkowej, jeżeli czynność ta nie może być wykonana w czasie wolnym od pracy. Czas tego zwolnienia nie podlega limitowaniu i jak niektórzy powiadają: ono się po prostu należy.