Przestój nadal socjalistyczny

Przestój jako instytucja prawa pracy jest głęboko zakorzeniony w poprzednim ustroju (mimo że tak naprawdę jest od niego nieco starszy). Wprawdzie nie ma legalnej definicji tego pojęcia, to jednak w orzecznictwie wyinterpretowano ją w znanej i cytowanej do dzisiaj uchwale Sądu Najwyższego z 16 października 1992 r. (sygn. akt I PZP 58/92, OSNC 1993/6/95). Przyjęto w niej, że wywołane czynnikami rynkowymi zmniejszenie popytu na wyroby nie jest przestojem w rozumieniu art. 81 par. 2 i 3 kodeksu pracy (dalej: k.p.).