Autopromocja
Dziennik Gazeta Prawana logo
Prawo pracy

W jaki sposób obliczyć dni dodatkowo wolne dla niepełnosprawnego zatrudnionego na część etatu

Ten tekst przeczytasz w 2 minuty

Zatrudniamy pracowników niepełnosprawnych. Jak obliczyć dla nich wymiar dodatkowego urlopu wypoczynkowego, jeśli w ciągu roku nabywają do niego prawo? Proporcjonalnie? Czy zatrudnianie pracownika na niepełny etat powoduje obniżenie liczby tych dodatkowych dni wolnych?

Przepisy szczególne w stosunku do kodeksu pracy mogą przewidywać urlop w zwiększonym wymiarze. Do takiej uprzywilejowanej grupy pracowników, którym przysługuje dodatkowy wypoczynek, należą osoby zaliczone do znacznego i umiarkowanego stopnia niepełnosprawności. Zgodnie z art. 19 ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych osobom takim przysługuje dodatkowy urlop wypoczynkowi w wymiarze 10 dni roboczych w roku kalendarzowym.

Prawo do pierwszego urlopu dodatkowego pracownicy ci nabywają po przepracowaniu jednego roku po dniu zaliczenia ich do jednego z wymienionych stopni niepełnosprawności. Warto pamiętać, iż prawo do dodatkowego urlopu wypoczynkowego przysługuje pracownikowi zaliczonemu do znacznego lub umiarkowanego stopnia niepełnosprawności, chociażby nie wystąpił do pracodawcy o przyznanie takiego urlopu (wyrok Sądu Najwyższego z 29 czerwca 2005 r., II PK 339/2004, OSNP 2006/9-10/150).

Uzyskanie uprawnień do dodatkowego urlopu wypoczynkowego przez osobę niepełnosprawną ma takie skutki, że zwiększa wymiar zwykłego urlopu wypoczynkowego przysługującego pracownikom na podstawie kodeksu pracy, tj. obecnie z 20 dni do 30 dni oraz z 26 dni do 36 dni. Dodatkowy urlop nie będzie jednak podwładnemu przysługiwał, w przypadku gdy będzie on uprawiony do urlopu wypoczynkowego w wymiarze przekraczającym 26 dni roboczych lub do urlopu dodatkowego na podstawie odrębnych przepisów. Jednak jeżeli wymiar tego urlopu jest niższy niż 10 dni roboczych, zamiast tego urlopu przysługuje urlop dodatkowy na podstawie art. 19 ust. 1 wymienionej wyżej ustawy.

Zgodnie ze stanowiskiem departamentu prawa pracy Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej z 27 kwietnia 2011 r. (Rzeczposp. PiP 2012/21/10) prawo do dodatkowego urlopu przysługuje pracownikowi niepełnosprawnemu nieprzerwanie do momentu utraty statusu osoby niepełnosprawnej. Osoba niepełnosprawna, która raz nabyła wskazane uprawnienie, zachowuje do niego prawo, nawet jeśli następnie zmieni pracodawcę.

Pracownik nabywa pierwszy urlop w całości (czyli w wymiarze 10 dni roboczych), nawet jeżeli uzyska do niego prawo np. dopiero w listopadzie danego roku. Nabycie pierwszego urlopu dodatkowego w trakcie roku traktowane jest jako urlop uzupełniający. Urlop ten nie podlega obniżeniu proporcjonalnie do okresu, w którym pracownik nie miał do niego prawa.

W myśl wyjaśnień resortu urlop w wymiarze proporcjonalnym może być stosowany jedynie w przypadkach ściśle określonych w przepisach, tj. w przypadku ustania stosunku pracy (art. 1551 k.p.) oraz w sytuacjach opisanych w art. 1552 k.p., przykładowo po trwającym co najmniej miesiąc okresie urlopu bezpłatnego lub wychowawczego.

Jeżeli chodzi o wyliczenie urlopu dodatkowego w stosunku do wymiaru etatu, to zgodnie z art. 66 ustawy o rehabilitacji w sprawach nią nieuregulowanych zastosowanie mają m.in. przepisy kodeksu pracy. Dlatego w przypadku, gdy pracownik niepełnosprawny jest uprawiony do urlopu dodatkowego i jest zatrudniony na część etatu, to ustalając wymiar urlopu, stosujemy ogólne przepisy kodeksu pracy dotyczące wymiaru urlopu dla zatrudnionych w niepełnym wymiarze czasu pracy. W celu ustalenia puli urlopu dla niepełnoetatowca pracodawca w pierwszej kolejności powinien zsumować przysługujący pracownikowi wymiar urlopu (20 dni + 10 dni bądź 26 dni + 10 dni), a następnie ustalić liczbę dni urlopu proporcjonalnie do wymiaru etatu podwładnego.

@RY1@i02/2013/032/i02.2013.032.21700090c.802.jpg@RY2@

Katarzyna Gospodarowicz radca prawny z Kancelarii Schampera, Dubis, Zając i Wspólnicy Sp. k.

Katarzyna Gospodarowicz

radca prawny z Kancelarii Schampera, Dubis, Zając i Wspólnicy Sp. k.

Podstawa prawna

Art. 15, 19 ustawy z 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (t.j. Dz.U. z 2011 r. nr 127, poz. 721 z późn. zm.).

Art. 154, art. 1551, art. 1552 ustawy z 26 czerwca 1974 r. - Kodeksu pracy (t.j. Dz.U. z 1998 r. nr 21, poz. 94 z późn. zm.).

Dziękujemy za przeczytanie artykułu!
Źródło: Dziennik Gazeta Prawna

Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.

Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.