Przedsiębiorstwo nie może interpretować kontraktu na swoją korzyść

Wysokość odszkodowania z umowy o zakazie konkurencji wylicza się na podstawie faktycznego wypłacanego wynagrodzenia. Okres przebywania na urlopie bezpłatnym nie pomniejsza odszkodowania. Tak orzekł Sąd Najwyższy.

Firma w listopadzie 2003 r. zawarła z pracownikiem umowę o zakazie konkurencji oraz zachowaniu poufności. Zgodnie z nią mężczyzna nie mógł podjąć zatrudnienia u konkurencji przez 36 miesięcy od ustania stosunku pracy. W zamian firma miała zapłacić pracownikowi odszkodowanie, którego wysokość ustalono na 25 proc. otrzymywanego wynagrodzenia.

Następnie w lipcu 2006 r. strony zawarły aneks nr 1 do umowy o zakazie konkurencji, w którym postanowiły, że przy ustalaniu podstawy odszkodowania nie będą uwzględniane nagrody specjalne. W lutym 2008 r. strony rozwiązały umowę o pracę za porozumieniem stron, przy czym od sierpnia 2007 r. mężczyzna przebywał na urlopie bezpłatnym.

Firma po zakończeniu stosunku pracy nie zgodziła się na wypłacenie odszkodowania w wysokości 25 proc. kwoty wynagrodzenia otrzymanej w ostatnich 36 miesiącach od rozwiązania umowy o prace tylko z uwzględnieniem przepracowanych miesięcy. Ta pula środków została obniżona o okres trwania bezpłatnego urlopu.

Z takim wyliczeniem nie zgodził się były pracownik, który odwołał się do sądu I instancji. Ten orzekł, że przysługuje mu 25 proc. wynagrodzenia za 36 miesięcy faktycznie otrzymanej pensji. Skład, orzekając o wysokości odszkodowania, nie wliczył sześciu miesięcy, w trakcie których mężczyzna przebywał na urlopie bezpłatnym. W efekcie na jego rzecz zasądził 157 tys. zł.

Sprawa trafiła do sądu II instancji, który orzekł, że w okresie 36 miesięcy poprzedzających ustanie zatrudnienia powód otrzymał łącznie 645,7 tys. zł. Zdaniem składu kwotę tę należało podzielić przez 30 miesięcy (od 36 miesięcy odjęto 6 miesięcy urlopu bezpłatnego). W rezultacie Sąd Apelacyjny uznał, że powodowi przysługuje odszkodowanie wynoszące 134,5 tys. zł. Sąd zmienił zaskarżony wyrok tylko w tym zakresie, że pomniejszył wynagrodzenie, jakie przysługuje pracownikowi z umowy o zakazie konkurencji.

Pełnomocnik firmy wniósł od wyroku skargą kasacyjną do Sądu Najwyższego (SN). Ten uznał, że algorytm obliczenia odszkodowania umownego powinien polegać na zsumowaniu wynagrodzenia faktycznie otrzymanego przez pracownika. A konieczność podzielania wartości odszkodowania na równe 36 rat wynika wprost z umowy o zakazie konkurencji. SN dodał, że przebywanie pracownika na urlopie bezpłatnym nie obniża odszkodowania.

SN uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia.

Artur Radwan

artur.radwan@infor.pl

ORZECZNICTWO

Wyrok Sądu Najwyższego z 4 września 2014 r., sygn. akt I PK 25/14. www.serwisy.gazetaprawna.pl/orzeczenia