Bałagan z dopłatami
W państwie prawa jest przepis, którego nie da się stosować, bo jego skutkiem byłoby m.in. przyznanie zatrudnionym nieuzasadnionego bonusu w czasach epidemii
Wdobie koronawirusa trzeba wykazać zrozumienie dla przepisów tworzonych naprędce, gdy liczy się czas, a cel jest szczytny – wsparcie pracodawców, których sytuacja finansowa w związku z COVID-19 uległa pogorszeniu. Dobrze by jednak było, gdyby prawodawca, naprawiając własne błędy, nie psuł przepisów jeszcze bardziej.
A tak się składa, że w miarę przyjmowania i wprowadzania w życie kolejnych tarcz antykryzysowych nasz ustawodawca nie tylko nie uczy się na własnych błędach, ale jeszcze je pogłębia. Do takiego wniosku możemy dojść, gdy porównamy dwa dofinansowania do wynagrodzeń pracowników – jedno wynikające z tarczy 1.0 i drugie, tworzone na wzór tego poprzedniego, z tarczy 4.0. Czyli – odpowiednio – z art. 15g i 15gg ustawy z 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. poz. 374 ze zm.) wprowadzone nowelizacjami z 31 marca 2020 r. (Dz.U. poz. 568) oraz z 19 czerwca 2020 r. (Dz.U. poz. 1086).
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.