Jak wyegzekwować zaległą pensję

W wyroku przywracającym pracownika do pracy, czy to na skutek niezgodnego z prawem wypowiedzenia przez pracodawcę stosunku pracy, czy też jego rozwiązania bez wypowiedzenia – sąd pracy może orzec także o wynagrodzeniu za czas pozostawania pracownika bez pracy. Jest to swego rodzaju odszkodowanie. Pracownik, aby w pełni skorzystać z wyroku sądu pracy, ma obowiązek w terminie siedmiu dni od daty uprawomocnienia się tego wyroku zgłosić gotowość niezwłocznego podjęcia pracy. Przyznanie pracownikowi przez sąd pracy wynagrodzenia za okres pozostawania bez pracy następuje warunkowo. Takie też jest brzmienie wyroku sądu pracy w tej części. Ponadto jeżeli wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy staje się wymagalne od dnia podjęcia pracy przez pracownika (powoda), to możliwość domagania się odsetek od tego wynagrodzenia powstaje również dopiero od tego dnia (por. wyrok SN z 19 lipca 2005 r., II PK 389/04, OSNP 2006/11–12/174).

Podstawą do wszczęcia egzekucji jest tytuł wykonawczy. Jest nim wyrok sądu pracy zaopatrzony w tzw. klauzulę wykonalności. Pracownik powinien zatem wystąpić do sądu pracy, który wydał wyrok, o nadanie temu wyrokowi klauzuli wykonalności. Będzie ona zawierać stwierdzenie, że tytuł uprawnia do egzekucji. Pracownik występujący o nadanie klauzuli wykonalności wyrokowi, w którym zasądzono wynagrodzenie za okres pozostawania bez pracy, powinien jednak pamiętać, że sąd nada klauzulę w części dotyczącej tego wynagrodzenia dopiero po stwierdzeniu, że pracownik podjął pracę. Okoliczność ta (podjęcie pracy) powinna zostać wykazana przez wierzyciela (pracownika), który składa wniosek o nadanie wyrokowi klauzuli wykonalności. Stwierdzenie faktu podjęcia pracy może nastąpić za pomocą dowolnych środków dowodowych (np. pisma pracodawcy, w którym informuje pracownika o wyznaczeniu miejsc świadczenia pracy po wyroku sądu).