Kiedy przysługują dni wolne na poszukiwanie pracy

Zgodnie z art. 37 k.p. pracownikowi, w okresie co najmniej dwutygodniowego wypowiedzenia dokonanego przez pracodawcę, przysługuje zwolnienie na poszukiwanie pracy z zachowaniem prawa do wynagrodzenia. Pracownik nie będzie uprawniony do dni wolnych, jeśli to on sam dokonał wypowiedzenia albo np. zawarł z pracodawcą porozumienie o rozwiązaniu umowy o pracę. Wynagrodzenie, które przysługuje za czas poszukiwania pracy, ustalane jest zgodnie z zasadami obowiązującymi przy ustalaniu wynagrodzenia za urlop, z tym że składniki wynagrodzenia ustalane w wysokości przeciętnej oblicza się z miesiąca, w którym przypadło zwolnienie od pracy.

Liczba dni wolnych zależy od długości okresu wypowiedzenia. I tak, przy dwutygodniowym i miesięcznym okresie wypowiedzenia pracownik ma prawo do dwóch wolnych dni roboczych, w przypadku trzymiesięcznego okresu wypowiedzenia – do trzech. Podobnie trzy dni zwolnienia przysługują w sytuacji, gdy przyczyna rozwiązania umowy o pracę była przyczyną niedotyczącą pracownika i pracodawca skorzystał z prawa do skrócenia okresu wypowiedzenia na podstawie art. 36(1) k.p.

Przepisy nie wskazują, w jaki sposób powinno dojść od wyznaczenia terminu wykorzystania zwolnienia na poszukiwanie pracy. Nie ma również regulacji, która wskazywałaby, czy pulę dni wolnych pracownik powinien wykorzystać jednorazowo, czy może korzystać z dni wolnych w odstępach czasowych. Pracownik chcący skorzystać ze zwolnienia powinien złożyć pracodawcy wniosek w tej sprawie. Jednak nie można uznać, aby pracodawca był związany terminem wskazanym przez pracownika. Jeżeli udzielenie dni wolnych we wnioskowanym terminie uniemożliwiałoby zapewnienie normalnego toku pracy, to pracodawca może udzielić wolnego w innym terminie, oczywiście przed zakończeniem okresu wypowiedzenia. Jeśli pracownik bez uprzedniej zgody pracodawcy skorzysta ze zwolnienia, będzie to nieusprawiedliwioną nieobecnością w pracy.

Istnieją przypadki, w których pracodawca nie będzie zobowiązany udzielić dni wolnych pracownikowi, z którym kończy współpracę. Zdarzy się tak, gdy pracodawca wie, że pracownik nie będzie poszukiwał pracy, bo np. odchodzi na emeryturę i deklaruje, iż nie chce podjąć dodatkowego zatrudnienia albo po prostu już znalazł nowe miejsce pracy.