Niewłaściwe oznaczenie pozwanego pracodawcy może spowodować przegranie sprawy w sądzie

Definicja pracodawcy określona jest w art. 3 k.p., w myśl którego jest nim jednostka organizacyjna, choćby nie posiadała osobowości prawnej, a także osoba fizyczna, jeżeli zatrudniają one pracowników.

W dużej części przypadków definicja powyższa nie budzi wątpliwości. Jest tak, gdy pracodawcami są osoby fizyczne lub osoby prawne o prostej strukturze organizacyjnej. Jednak nawet w takich przypadkach zdarza się błędne oznaczanie strony pozwanej. Często pozywane są zakłady handlowo-usługowe lub produkcyjne bez wskazania najważniejszego, czyli imienia i nazwiska pracodawcy. Pracodawcą jest natomiast przedsiębiorca, który jako osoba fizyczna prowadzi działalność na podstawie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej, nie zaś prowadzone przez niego przedsiębiorstwo.

Pracownicy, którzy pozywają osoby prawne, również popełniają błędy w oznaczeniu strony pozwanej. Najczęstszym z nich jest wskazanie jako pozwanego osoby fizycznej będącej właścicielem spółki lub jej prezesem, a nie samej spółki. Konsekwencje takiego wadliwego oznaczenia mogą być różne w zależności od rodzaju postępowania.

W postępowaniu zwykłym sąd może wezwać do udziału w sprawie rzeczywistego pracodawcę powoda, zarówno na jego wniosek, jak i z urzędu. Wezwana osoba prawna za zgodą stron może wstąpić w miejsce dotychczasowego pozwanego. Wezwanie takiej osoby z urzędu jest możliwe tylko i wyłącznie wtedy, jeżeli nie sprzeciwia się temu powód. Inaczej jest w postępowaniu uproszczonym, ponieważ wezwanie nowego pozwanego jest niedopuszczalne zarówno na wniosek powoda, jak i z urzędu.

Odnotować należy, że w każdym z tych postępowań, gdy treść pozwu, jego uzasadnienie i dołączone dowody np. świadectwa pracy, nie budzą wątpliwości co do tego, iż powód pozywa osobę prawną, a oznaczył ją nieprawidłowo, sąd będzie władny, przy braku sprzeciwu powoda, oznaczyć w sposób prawidłowy pozwanego. W innym przypadku powództwo podlegało będzie oddaleniu.

Innym rodzajem błędu jest pozwanie zamiast osoby prawnej jej organu, czyli np. zarząd spółki X czy wójta zamiast urzędu gminy. W takiej sytuacji jeśli nie dojdzie do sprostowania, za zgodą powoda, oznaczenia stron, pozew zostanie odrzucony z uwagi na brak zdolności sądowej pozwanego (wyrok SN z 25 września 2008 r. II PK 36/08, M. P. Pracy 2009/10/532). Pamiętać też należy, że gdy osoba prawna ma rozbudowaną strukturę, poszczególne jej jednostki organizacyjne mogą być pracodawcami dla zatrudnionych w nich pracowników. Powinno to znajdować odzwierciedlenie w statucie danej osoby prawnej, czy regulaminie zakładowym.

Wątpliwości powstają też, gdy pracownik zatrudniony jest w danej jednostce organizacyjnej, ale kompetencje do zatrudnienia go i wydawania poleceń posiada inny podmiot, co dotyczy często kierowników samorządowych bądź państwowych jednostek organizacyjnych. Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem Sądu Najwyższego konieczne jest w takich przypadkach kierowanie pozwu przeciwko jednostce organizacyjnej, w której zatrudniony jest dany pracownik.

Należy też wiedzieć, że podmiot faktycznie wypłacający wynagrodzenie za pracę pracownikom zatrudnionym przez innego pracodawcę nie staje się przez to stroną umowy o pracę, nie powinien być więc pozwany o roszczenia wynikające ze stosunku pracy.

@RY1@i02/2009/246/i02.2009.246.168.002a.001.jpg@RY2@

Rafał Krawczyk, sędzia Sądu Okręgowego w Toruniu

Rafał Krawczyk

sędzia Sądu Okręgowego w Toruniu