Czy umowa na okres próbny jest umową terminową

Następna umowa nie musi być zawarta na czas nieokreślony, ponieważ strony zawierają drugą umowę na czas określony, a nie trzecią.

Zgodnie z art. 25¹ k.p., jeżeli poprzednio strony dwukrotnie zawarły umowę o pracę na czas określony na następujące po sobie okresy i przerwa między rozwiązaniem poprzedniej a nawiązaniem kolejnej umowy o pracę nie przekroczyła jednego miesiąca, to zawarcie kolejnej umowy o pracę na czas określony jest równoznaczne w skutkach prawnych z zawarciem umowy o pracę na czas nieokreślony.

Przepis ten dotyczy tylko umów o pracę zawartych na czas określony. Umowy o pracę na okres próbny nie są uwzględniane przy stosowaniu art. 25¹ k.p. (tj. nie są traktowane jako umowy zawarte na czas określony), dlatego dopiero po upływie następnych dwóch lat pracodawca, chcąc kontynuować zatrudnienie, będzie musiał w tym konkretnym przypadku zawrzeć następną umowę na czas nieokreślony.

Praktyka zawierania umów na czas określony obejmująca długie okresy czasu obowiązywania jest bardzo często krytykowana. Zdarzało się, że umowy na czas określony były zawierane nawet na dziesięcioletnie okresy z zastrzeżeniem dwutygodniowego okresu wypowiedzenia.

Jednocześnie należy podkreślić, iż nie ma konkretnego limitu czasowego określającego maksymalny okres trwania umów na czas określony i każdy przypadek w związku z tym powinien być oceniany indywidualnie, wskazywanie maksymalnego okresu dopuszczalnego lub niedozwolonego może być w istocie mylącym uproszczeniem.