Nieprawidłowe kryterium zwolnień może być podstawą żądania przywrócenia do pracy

Kryteria, jakimi kieruje się pracodawca dokonując wyboru pracowników do zwolnień grupowych, powinny być przede wszystkim obiektywne, niedyskryminujące i jasne. W praktyce często spotykanymi kryteriami są długość stażu pracy, poziom kwalifikacji, zdolność do wykonywania pracy na różnych stanowiskach (tak zwana multikompetencja), dotychczasowa ocena pracy, wymierzone kary dyscyplinarne, poziom absencji itp. Należy uznać, że kryteria te są prawidłowe. Niezgodne z zasadą niedyskryminacji będzie natomiast kryterium odnoszące się do rodzaju umowy o pracę lub wymiaru czasu pracy, różnicujące sytuację pracownika ze względu na to, iż zatrudniony jest na podstawie umowy na czas określony czy w niepełnym wymiarze czasu pracy. Zakaz stosowanie takiego typu kryteriów wynika z art. 18^3b par. 1 pkt 1 k.p., która zakazuje różnicowania sytuacji pracownika w zakresie nawiązywania czy rozwiązywania umowy o pracę z jednej lub kilku przyczyn określonych w art. 18^3a par. 1, a w tym przepisie wymienia się między innymi zatrudnienie na czas określony lub nieokreślony, w pełnym lub niepełnym wymiarze czasu pracy.