Czasami likwidacja kasy zapomogowo-pożyczkowej jest konieczna

W naszej spółce działa kasa zapomogowo-pożyczkowa. Dowiedzieliśmy się, że ma ona zostać zlikwidowana. Czy członkowie kasy mają wpływ na taką decyzję? Co dzieje się w razie likwidacji z niespłaconymi pożyczkami i wkładami?

Pracownicza kasa zapomogowo-pożyczkowa (PKZP) likwidowana jest na podstawie uchwały walnego zebrania członków lub zebrania delegatów. Uchwała podejmowana jest zwykłą większością głosów w obecności co najmniej połowy liczby członków lub delegatów.

Jeśli przykładowo na walnym zebraniu członków PKZP obecnych było 15 z 29 członków kasy i za uchwałą o likwidacji kasy głosowało sześciu członków, przeciw było pięciu, a czterech wstrzymało się od głosu, to taka uchwała będzie ważna. Przy obliczaniu zwykłej większości głosów nie bierze się bowiem pod uwagę głosów wstrzymujących się.

Z powyższego wynika, że członkowie PKZP mają wpływ na decyzję w sprawie likwidacji kasy. To oni bowiem podejmują uchwałę w tej sprawie.

Są jednak sytuacje, gdy likwidacja kasy jest konieczna. Walne zebranie członków musi podjąć uchwałę o likwidacji PKZP w przypadku ogłoszenia upadłości lub likwidacji pracodawcy, przy którym działa, a także, gdy liczba członków PKZP spadnie poniżej dziesięciu (w statutach niektórych PKZP próg ten jest ustalony na wyższym poziomie). Jednak likwidacji kasy z powodu zmniejszenia liczby członków poniżej ustalonego progu można uniknąć. Będzie tak jeśli w jej miejsce zostanie utworzona międzyzakładowa pracownicza kasa zapomogo-pożyczkowa, której liczba członków będzie większa niż dziesięć osób.

Przekazanie informacji

Uchwała o likwidacji pracowniczej kasy zapomogowo-pożyczkowej:

wz podaniem składu komisji likwidacyjnej, miejsca jej urzędowania, a także

wz wezwaniem dłużników do spłaty należności oraz wyznaczeniem trzymiesięcznego terminu zgłaszania roszczeń przez wierzycieli kasy

- powinna zostać podana do wiadomości wszystkich członków danej kasy.

Dodatkowo w uchwale należy wskazać cel, na jaki zostaną przeznaczone środki, które pozostaną na funduszu rezerwowym po zakończeniu likwidacji. Z praktyki wynika, że cel ten jest często zapisany w statucie PKZP.

Obowiązki i uprawnienia

Członkowie kasy zapomogowo-pożyczkowej, którym udzielone zostały pożyczki, powinni je zwrócić do kasy we wskazanym terminie. Termin ten nie może być dłuższy niż termin likwidacji samej kasy. Zwrócone kwoty podlegają zaksięgowaniu w ramach funduszu oszczędnościowo-pożyczkowego. Następnie, po uzupełnieniu z funduszu rezerwowego nieściągniętych środków, zwracane są członkom kasy uiszczone przez nich przez cały okres członkostwa wkłady. Ponieważ wkłady zwykle nie podlegają oprocentowaniu, zwrotowi podlega ich nominalna kwota.

Kwoty niespłaconych pożyczek mogą być potrącone z wpłaconego wkładu. W takim przypadku pracownikowi zostałaby zwrócona jedynie różnica między wkładem wniesionym a niespłaconą kwotą pożyczki.

Jeśli przykładowo do dnia podjęcia uchwały o likwidacji PKZP Jan P. był jej członkiem przez pełne pięć lat i w tym okresie uiścił jednorazową opłatę wpisową w wysokości 50 zł oraz wkłady członkowskie w wysokości 25 zł miesięcznie, to łączna kwota jego wkładu wynosi 1500 zł. Z uwagi że cztery miesiące przed podjęciem uchwały o likwidacji kasy została mu udzielona pożyczka w wysokości 1000 zł (spłata została rozłożona na jego wniosek na 20 rat - po 50 zł każda) to Jan K. zwrócił tylko cztery raty (200 zł). W związku z tym tytułem zwrotu wkładu otrzyma jedynie kwotę 700 zł (1500 zł - 800 zł).

Gdyby jednak kwota pozostałej do zwrotu pożyczki była wyższa od zgromadzonej kwoty wkładów, to pracownik musiałby zwrócić pozostałą niespłaconą kwotę pożyczki do kasy. Kwota ta może być potrącona z jego wynagrodzenia po uprzednim wyrażeniu przez niego zgody na piśmie.

6 miesięcy

Likwidacja pracowniczej kasy zapomogowo-pożyczkowej powinna zostać zakończona w ciągu sześciu miesięcy od dnia podjęcia uchwały. Jeśli jednak kasa likwidowana jest w związku z likwidacją (w tym upadłością likwidacyjną) pracodawcy, to okres ten nie może przekroczyć okresu likwidacji zakładu pracy.

Kwoty uznane za nieściągalne lub których dochodzenie przed sądem zostanie uznane za nieopłacalne, mogą zostać pokryte z funduszu rezerwowego. Jeśli zatem Jan P. z przedstawionego wyżej stanu faktycznego nie byłby w stanie zwrócić pozostałej do zapłaty kwoty pożyczki, a uzyskanie jej od poręczycieli również okazało się niemożliwe, to kwota ta mogłaby potencjalnie zostać umorzona.

Gdy pozostaną środki na koncie

Jeśli po przeprowadzeniu postępowania likwidacyjnego na koncie funduszu rezerwowego pozostaną środki, powinny być one rozdysponowane zgodnie z postanowieniami uchwały walnego zebrania lub statutu, jeśli dotyczy tej kwestii. Gdy statut nie zawiera postanowień w tej sprawie, członkowie kasy mogą zadecydować, że w takim przypadku nadwyżka środków zostanie podzielona proporcjonalnie pomiędzy wszystkich członków kasy. Mogą także rozdysponować te środki na inne cele, np. na wybrany cel społeczny.

@RY1@i02/2012/173/i02.2012.173.21700110a.802.jpg@RY2@

Anna Skuza radca prawny CMS Cameron McKenna

Anna Skuza

radca prawny CMS Cameron McKenna

Podstawa prawna

Art. 39 ustawy z 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych (t.j. Dz.U. z 2001 r. nr 79, poz. 854 z późn. zm.).

Rozporządzenie Rady Ministrów z 19 grudnia 1992 r. w sprawie pracowniczych kas zapomogowo-pożyczkowych oraz spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych w zakładach pracy (Dz.U. z 1992 r. nr 100, poz. 502 z późn. zm.).