Nie dla każdego taka sama ochrona przed zwolnieniem
Jeśli urzędnik jest w zaawansowanym wieku, to pracodawca nie może go zwolnić. Nawet wówczas gdy pracownik dwukrotnie otrzymał negatywną ocenę okresową
Zakres praw pracowniczych dotyczących osiągnięcia wieku przedemerytalnego wynika z art. 39, 40, 411 oraz 43 kodeksu pracy (dalej: k.p.). W świetle tych przepisów ochrona przedemerytalna oznacza zakaz wypowiedzenia umowy o pracę pracownikowi, któremu brakuje nie więcej niż cztery lata do osiągnięcia wieku emerytalnego, jeżeli okres zatrudnienia umożliwia mu uzyskanie prawa do emerytury z osiągnięciem tego wieku, a także ograniczenie dopuszczalności wypowiedzenia takiemu pracownikowi warunków pracy i płacy wynikających z umowy o pracę.
Liczymy lata
W obowiązującym stanie prawnym ustawowym wiekiem emerytalnym jest wiek uprawniający do przejścia na emeryturę na podstawie ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (dalej: u.e.r.). Wynosi on:
- dla kobiet urodzonych do 31 grudnia 1952 r. - co najmniej 60 lat, dla urodzonych po tej dacie wzrasta co rok o jeden miesiąc, osiągając 67 lat dla kobiet urodzonych po 30 września 1973 r.;
- dla mężczyzn urodzonych do 31 grudnia 1947 r. - co najmniej 65 lat; dla urodzonych po tej dacie wzrasta co kwartał o jeden miesiąc, osiągając 67 lat dla mężczyzn urodzonych po 30 września 1953 r. (art. 24 ust. 1a-1b, art. 27 ust. 2-3 u.e.r. w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2013 r.).
Ochrona przedemerytalna dotyczy tylko wypowiedzenia, a nie rozwiązania umowy o pracę. Jeżeli zatem wypowiedzenie zostało złożone przed osiągnięciem wieku przedemerytalnego, to mimo iż skutek nastąpi już w 4-letnim okresie ochrony, wypowiedzenie nie narusza art. 39 k.p. Potwierdza to wyrok Sądu Najwyższego z 7 kwietnia 1999 r. (sygn. akt I PKN 643/98, OSNAPiUS 2000, nr 11, poz. 418), w którym przyjął on, że zakaz wypowiedzenia umowy o pracę z art. 39 nie obowiązuje przed osiągnięciem wieku przedemerytalnego, chociażby wiek ten pracownik przekroczył w okresie wypowiedzenia.
Ochroną przedemerytalną nie są również objęci pracownicy, którzy uzyskali prawo do renty z ubezpieczenia społecznego z tytułu całkowitej niezdolności do pracy.
Nie ma natomiast przeszkód dla zakończenia stosunku pracy z pracownikiem, któremu brakuje mniej niż 4 lata do osiągnięcia wieku emerytalnego, jeśli pracownik zgodzi się na rozwiązanie z nim umowy za porozumieniem stron lub sam dokona wypowiedzenia stosunku pracy.
Z wyroku Sądu Okręgowego w Gdańsku z 11 maja 2012 r., sygn. akt VII PA 42/12 POSAG 2013/3/128- 145), wynika, że pracownik mający ustalone prawo do emerytury i ją pobierający nie korzysta z ochrony przewidzianej w art. 39 kodeksu pracy.
Skutki naruszeń
Kodeks pracy określa skutki naruszenia przez pracodawcę ochrony przedemerytalnej członka korpusu służby cywilnej. W przypadku wypowiedzenia członkowi korpusu służby cywilnej stosunku pracy w okresie czterech lat przed osiągnięciem przez niego wieku emerytalnego pracownikowi temu przysługuje prawo odwołania od wypowiedzenia do sądu pracy. W razie uznania przez sąd, że dokonane wypowiedzenie stosunku pracy na czas nieokreślony narusza art. 39 k.p., sąd uznaje wypowiedzenie takiej umowy za bezskuteczne, a jeżeli stosunek pracy uległ już rozwiązaniu na skutek upływu okresu wypowiedzenia, zgodnie z żądaniem pracownika sąd pracy może orzec przywrócenie go do pracy na poprzednich warunkach lub też odszkodowanie. Pracownikom w wieku przedemerytalnym przywróconym do pracy na mocy wyroku sądowego przysługuje wynagrodzenie za cały czas pozostawania bez pracy.
Wypowiedzenie pracownikowi służby cywilnej umowy o pracę na czas określony z naruszeniem art. 39 k.p. skutkuje natomiast jedynie odszkodowaniem w wysokości wynagrodzenia za czas, do upływu którego umowa miała trwać, nie więcej jednak niż za 3 miesiące.
Ochrona przedemerytalna
|
Ustawa o służbie cywilnej (dalej: u.s.c.) nie zawiera szczególnych regulacji dotyczących zasad rozwiązywania stosunku pracy za wypowiedzeniem z pracownikiem służby cywilnej. W odniesieniu do pracowników służby cywilnej zastosowanie znajdują więc na podstawie art. 9 ust. 1 u.s.c. przepisy kodeksu pracy dotyczące ochrony przedemerytalnej. Oznacza to, że pracodawca nie może wypowiedzieć umowy o pracę pracownikowi służby cywilnej, któremu brakuje nie więcej niż cztery lata do osiągnięcia wieku emerytalnego, jeżeli okres zatrudnienia umożliwia mu uzyskanie prawa do emerytury z osiągnięciem tego wieku. Natomiast wypowiedzenia warunków pracy lub płacy pracownika służby cywilnej podlegającego ochronie przedemerytalnej pracodawca może dokonać tylko w przypadku wprowadzenia nowych zasad wynagradzania dotyczących ogółu pracowników zatrudnionych u danego pracodawcy lub tej ich grupy, do której pracownik należy. Także może to zrobić w przypadku stwierdzonej orzeczeniem lekarskim utraty zdolności do wykonywania dotychczasowej pracy albo niezawinionej przez pracownika utraty uprawnień koniecznych do jej wykonywania. Ochrona przedemerytalna pracowników służby cywilnej nie obejmuje: ● wygaśnięcia stosunku pracy, w tym na podstawie art. 114 ust. 3 u.s.c., w związku z prawomocnym orzeczeniem kary dyscyplinarnej wydalenia z pracy w urzędzie, ● wykonania kary dyscyplinarnej orzeczonej na podstawie art. 114 ust. 2 pkt 3 u.s.c., tj. kary obniżenia wynagrodzenia zasadniczego. |
Do urzędników służby cywilnej stosuje się również przepisy kodeksu pracy, ale różnic jest więcej niż w przypadku pracowników służby cywilnej. na mocy art. 71 ust.5 ustawy o służbie cywilnej urzędnikowi objętemu ochroną przedemerytalną w przypadku: ● otrzymania dwukrotnej, następującej po sobie, negatywnej oceny okresowej; ● stwierdzenia przez lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych trwałej niezdolności do pracy uniemożliwiającej wykonywanie obowiązków urzędnika służby cywilnej; w celu zbadania stanu zdrowia urzędnika tego można skierować do ZUS z urzędu lub na jego prośbę; ● utraty nieposzlakowanej opinii; ● odmowy poddania się badaniu przez lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych; ● ochrona przedemerytalna wyłącza też możliwość rozwiązania stosunku pracy z urzędnikiem służby cywilnej bez wypowiedzenia w razie jego nieobecności w pracy z powodu choroby trwającej dłużej niż rok. do rozwiązania stosunku pracy z urzędnikiem służby cywilnej bez wypowiedzenia z winy urzędnika w razie: ● ciężkiego naruszenia przez urzędnika podstawowych obowiązków członka korpusu służby cywilnej, jeżeli wina urzędnika jest oczywista; ● popełnienia przez urzędnika w czasie trwania stosunku pracy przestępstwa, które uniemożliwia dalsze zatrudnienie, jeżeli przestępstwo jest oczywiste lub zostało stwierdzone prawomocnym wyrokiem; ● zawinionej przez urzędnika utraty uprawnień koniecznych do wykonywania pracy na zajmowanym stanowisku, jeżeli nie jest możliwe wyznaczenie urzędnikowi stanowiska uwzględniającego jego przygotowanie zawodowe. Ze względu na to, że ochrona przedemerytalna chroni wyłącznie przed wypowiedzeniem stosunku pracy, należy uznać, że ochrona ta nie obejmuje: ● wygaśnięcia stosunku pracy urzędnika służby cywilnej, w tym na podstawie art. 70 pkt 3 u.s.c., w związku z prawomocnym orzeczeniem wobec niego kary dyscyplinarnej wydalenia ze służby cywilnej, ● wykonania kary dyscyplinarnej orzeczonej na podstawie art. 114 ust. 1 pkt 4 u.s.c., tj. kary obniżenia wynagrodzenia zasadniczego, ● dopuszczalności jednostronnego przeniesienia urzędnika służby cywilnej na inne stanowisko lub do innego urzędu na podstawie art. 61, 62 lub 63 u.s.c. Ochrona przedemerytalna nie znajduje zastosowania także do wygaśnięcia stosunku pracy urzędnika z powodu: ● odmowy złożenia ślubowania; ● utraty obywatelstwa państwa należącego do Unii Europejskiej lub innego państwa, którego obywatelom na podstawie umów międzynarodowych lub przepisów prawa wspólnotowego przysługuje prawo do podjęcia zatrudnienia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej; ● prawomocnego skazania za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe; ● prawomocnego orzeczenia utraty praw publicznych lub zakazu wykonywania zawodu urzędnika w służbie cywilnej; ● upływu trzech miesięcy nieobecności w pracy z powodu tymczasowego aresztowania; ● odmowy wykonania decyzji w sprawie przeniesienia, o którym mowa w art. 62 i 63 u.s.c, lub niepodjęcia pracy w urzędzie, do którego urzędnik został przeniesiony w trybie art. 66 ustawy. |
Ewa Łukasik
prawnik, pracownik administracji rządowej
Podstawa prawna
Art. 39-43 ustawy z 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (t.j. Dz.U. z 1998 r. nr 21, poz. 94 ze zm.). Art. 70-71, art. 114 ustawy z 21 listopada 2008 r. o służbie cywilnej (Dz.U. nr 227, poz. 1505 ze zm.). Art. 24 ustawy z 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. z 2013 r. poz. 1440 ze zm.).
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.
Wpisz adres e-mail wybranej osoby, a my wyślemy jej bezpłatny dostęp do tego artykułu