Szkoleń w firmie nie trzeba konsultować ze związkami

Pracodawca nie ma obowiązku konsultowania ze związkami zawodowymi wewnętrznych zasad podnoszenia kwalifikacji przez pracowników.

Ułatwianie podnoszenia przez pracowników ich kwalifikacji zawodowych jest - o czym wielu zatrudniających zdaje się zapominać - jednym z ustawowych obowiązków nałożonych na pracodawcę. Stanowi o tym wprost art. 94 pkt 6 kodeksu pracy (dalej: k.p.). Zakłady pracy mają jednak swobodę, w jaki sposób tę powinność wobec załogi chcą realizować. Oczywiście wiele zależy od realnych możliwości danego przedsiębiorcy.

Coraz częściej praktykowanym rozwiązaniem jest periodyczne przeznaczanie określonej kwoty na dodatkowe szkolenia i kursy dla podwładnych. W takim przypadku powszechne jest zawieranie z zatrudnionymi stosownych umów szkoleniowych, w których strony określają wzajemne prawa i obowiązki, takie jak np. refundacja kosztów nauki czy obowiązek przepracowania przez pracownika określonego czasu po zakończeniu szkolenia.

Niektóre firmy idą jeszcze dalej i wprowadzają specjalne polityki dotyczące szkoleń i podnoszenia kwalifikacji przez załogę. Taki wydany przez pracodawcę dokument określa, jakie są zasady kierowania na szkolenia, kto z zatrudnionych i jak często ma do nich prawo czy wreszcie jakie są reguły ponoszenia kosztów takich szkoleń i kursów przez zakład pracy. Takie rozwiązanie jest popularne szczególnie w firmach o rozwiniętej kulturze korporacyjnej, gdzie takie polityki są często ustalane na poziomie globalnym.

Przepisy nie nakładają na pracodawcę obowiązku konsultowania wewnętrznych zasad podnoszenia kwalifikacji przez pracowników. Bez znaczenia jest, czy zasady te mają formę przyjętej oficjalnie przez firmę polityki, czy też wynikają ze stosowanej w zakładzie praktyki. Żaden z przepisów kodeksu pracy czy ustawy z 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych (t.j. Dz.U. z 2014 r. poz. 167) nie przewiduje obowiązkowych rozmów na ten temat, czy to ze związkami działającymi w firmie, czy też z innym przedstawicielstwem załogi. Teoretycznie pracodawca może takie zasady ustalać samodzielnie, pamiętając jedynie o zasadzie równego traktowania wszystkich podwładnych.

Z drugiej strony, strona pracownicza może twierdzić, że są to kwestie z zakresu organizacji i porządku pracy, czyli materia regulaminowa, a więc powinny mieć zastosowanie reguły właściwe dla regulaminu pracy. Dodatkowo związki mogą podnosić, że uprawnienia pracowników związane ze szkoleniami to jeden z elementów warunków pracy i płacy, które zgodnie z art. 21 ustawy o związkach zawodowych powinny być konsultowane z organizacją zakładową. Biorąc pod uwagę powyższe względy, pomimo że z przepisów taki obowiązek wprost nie wynika, najkorzystniejszym rozwiązaniem będzie skonsultowanie firmowych zasad doskonalenia zawodowego załogi z reprezentacją pracowniczą. Jeżeli konsultacja czy uzgodnienie reguł szkoleniowych będą z jakichkolwiek względów niemożliwe, wskazane będzie przynajmniej ich przedstawienie związkom do zaopiniowania. Takie rozwiązanie nie tylko rozwieje wszelkie wątpliwości, lecz również pozytywnie wpłynie na relacje z załogą i będzie wyrazem dobrej praktyki w firmie. Współuczestnictwo strony pracowniczej zawsze buduje poczucie współodpowiedzialności za wspólne dobro, jakim jest zakład pracy.

Należy jedynie przypomnieć, że do 27 maja 2014 r. pracodawcy mieli możliwość tworzenia specjalnych zakładowych funduszy szkoleniowych na podstawie art. 67 ustawy z 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 674 ze zm.). Reguły funkcjonowania takiego funduszu były wówczas obowiązkowo regulowane w układzie zbiorowym lub specjalnym regulaminie. Zasady te nie mają jednak zastosowania do środków dobrowolnie przeznaczanych na szkolenia przez pracodawcę.

@RY1@i02/2014/132/i02.2014.132.217000600.802.jpg@RY2@

Krzysztof Gąsior adwokat w K&L Gates Jamka sp.k.

Krzysztof Gąsior

 adwokat w K&L Gates Jamka sp.k.

Podstawa prawna

Art. art. 94 pkt 6 ustawy z 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (t.j. Dz.U. z 1998 r. nr 21, poz. 94 ze zm.).