Urzędnik służby cywilnej też może zostać zwolniony

Z zasady urzędnik, który pracuje na podstawie mianowania, ma lepszą sytuację niż inni pracownicy. Gwarancja zatrudnienia ma mu zapewnić bezstronne wykonywanie obowiązków, niezależnie od zmian czy nacisków politycznych. Ochrona ta stanowi jedną z gwarancji neutralności i niezależności.

Jednak w razie określonych zdarzeń i z takim pracownikiem można rozwiązać umowę za wypowiedzeniem, nawet w trybie natychmiastowym. Katalog przyczyn jest zamknięty i wyraźnie zdefiniowany, nie pozostawia pracodawcy dowolności czy pola do interpretacji. Wymówienie dla takiego urzędnika może być obligatoryjne albo fakultatywne. Do obligatoryjnych przyczyn zwolnienia należą: dwukrotne, następujące po sobie negatywne oceny okresowe (sporządzane przez przełożonego co 24 miesiące), stwierdzenie przez lekarza orzecznika ZUS trwałej niezdolności do pracy uniemożliwiającej wykonywanie obowiązków, utrata nieposzlakowanej opinii oraz likwidacja urzędu, jeżeli nie jest możliwe przeniesienie urzędnika. Do fakultatywnych przyczyn trzeba zaś zaliczyć choćby odmowę urzędnika poddania się badaniu przez lekarza orzecznika ZUS. W wyżej wymienionych sytuacjach rozwiązanie stosunku pracy z urzędnikiem następuje z zachowaniem trzymiesięcznego okresu wypowiedzenia, bez względu na staż pracy. W tym okresie urzędnik może być zwolniony z pełnienia obowiązków z zachowaniem prawa do wynagrodzenia.

Do zakończenia pracy bez wypowiedzenia może dojść tylko z powodu ciężkiego naruszenia przez urzędnika podstawowych obowiązków członka korpusu służby cywilnej (jeżeli jego wina jest oczywista), popełnienia w czasie trwania stosunku pracy przestępstwa, które uniemożliwia dalsze zatrudnienie (jeżeli przestępstwo jest oczywiste lub zostało stwierdzone prawomocnym wyrokiem), oraz zawinionej utraty uprawnień koniecznych do wykonywania pracy na zajmowanym stanowisku.

pbs

C4-5