W styczniu czas na decyzję w sprawie ZFŚS

Zgodnie z art. 3 ust. 3 ustawy o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych pracodawcy zatrudniający według stanu na 1 stycznia danego roku mniej niż 20 pracowników w przeliczeniu na pełne etaty mogą tworzyć fundusz do wysokości i na zasadach określonych w art. 5 ustawy lub mogą wypłacać świadczenie urlopowe. Jeżeli wymienieni pracodawcy nie zamierzają tworzyć ZFŚS ani wypłacać świadczenia urlopowego, to informację w tej sprawie przekazują pracownikom w pierwszym miesiącu danego roku kalendarzowego w sposób przyjęty w zakładzie pracy. Dotyczy to pracodawców nieobjętych układem zbiorowym pracy lub niemających obowiązku tworzenia regulaminu wynagradzania.

Decyzję w sprawie nietworzenia funduszu można ogłosić, np. przekazując informację:

● na piśmie za potwierdzeniem otrzymania,

● na zebraniu,

● przez wywieszenie na tablicy ogłoszeń,

● za pośrednictwem poczty elektronicznej.

Pracodawcy zatrudniający 1 stycznia danego roku co najmniej 20 pracowników objętych układem zbiorowym pracy postanowienia w sprawie nietworzenia funduszu i niewypłacania świadczenia urlopowego zawierają w tym układzie. Pracodawcy nieobjęci układem zbiorowym pracy postanowienia w zakresie nietworzenia ZFŚS i niewypłacania świadczenia urlopowego zamieszczają w regulaminie wynagradzania. Jeżeli w firmie nie działa zakładowa organizacja związkowa, w sprawach, o których mowa, wymagana jest konsultacja z pracownikiem wybranym przez załogę do reprezentacji jej interesów.

Jeśli pracodawca nie poinformuje do 31 stycznia pracowników o nietworzeniu ZFŚS, a jednocześnie nie będzie naliczać odpisu na fundusz socjalny lub wypłacać świadczenia urlopowego, to może się narazić na mandat lub karę grzywny w postępowaniu przed sądem.

K.D.

Podstawa prawna

Art. 3 ust. 3 ustawy o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (t.j. Dz.U. z 2012 r. nr 552 ze zm.).