Rewolucja w kardiologicznej sprawozdawczości

Krajowa Sieć Kardiologiczna (KSK) ma zmniejszyć nierówności w dostępie do specjalistycznej opieki. Z perspektywy pacjenta miejsce zamieszkania nie może determinować szans na szybkie i skuteczne leczenie schorzeń układu krążenia. Aby to osiągnąć, system musi opierać się na egzekwowanych standardach. W lutym tego roku resort zdrowia opublikował wskaźniki oceny jakości świadczeń w KSK. Nowe przepisy wpisują się w ten mechanizm weryfikacyjny. Mowa o nowym rozporządzeniu Ministra Zdrowia z 19 marca 2026 r. w sprawie szczegółowego zakresu danych wprowadzanych do systemu Krajowej Sieci Kardiologicznej przez ośrodki kardiologiczne oraz terminów ich wprowadzania. Określa ono zakres danych przekazywanych przez ośrodki do systemu. Celem jest zapewnienie spójnych i aktualnych danych niezbędnych do weryfikacji i kwalifikacji szpitali oraz nadawania statusu Centrów Doskonałości Kardiologicznej. Ministerstwo chce uzyskać obraz organizacji szpitali, sposobu leczenia oraz ich zaplecza kadrowego. Dlatego szpitale będą przekazywać raporty na temat swojego personelu medycznego, wskazując w nich nie tylko specjalizacje, ale też dokładny wymiar zatrudnienia na oddziałach. System będzie też wymagał danych o doświadczeniu lekarzy, wyrażonym w miesiącach wykonywania świadczeń.

Istotnym elementem raportowania będzie także infrastruktura medyczna. Ośrodki drugiego i trzeciego poziomu zabezpieczenia opieki w KSK będą raportować posiadanie we własnych strukturach lub przynajmniej zapewnienie koordynowanego dostępu do pracowni hemodynamiki, radiologii zabiegowej, a w przypadku trzeciego poziomu referencyjności także do specjalistycznej pracowni elektrofizjologii. Podobne wymogi dotyczą zaplecza rehabilitacyjnego, obejmującego różne formy rehabilitacji kardiologicznej.