Klimat, który wpędza w głód

Tysiące osób na granicy głodu i ponad milion zagrożonych brakami żywności - to dotychczasowy bilans największej od co najmniej 30 lat suszy, która uderzyła w południowy Madagaskar. Setki tysięcy otrzymują wsparcie od działających na miejscu organizacji pomocowych, jednak mimo to - jak alarmują aktywiści - lokalna populacja jest zmuszona ratować się jedzeniem surowych owoców kaktusa, liści czy szarańczy. Poziom opadów był na wyspie niewystarczający w czasie pięciu z sześciu ostatnich pór deszczowych, co przyczyniło się do wysychania rzek i pól uprawnych, które są głównym źródłem żywności w regionie. Szacuje się, że tegoroczna produkcja rolna wyniesie zaledwie 40 proc. średniej z ostatnich lat.

Sytuacja może się pogorszyć w kolejnych miesiącach z oczekiwaniem na kolejne zbiory. Według programu żywnościowego ONZ (WFP) liczba dotkniętych niedoborami żywności może się podwoić, zaś Lekarze bez Granic szacują, że do grudnia na głód może być narażonych ponad 1,3 mln osób. Dalsze perspektywy również są mgliste, ponieważ wskutek głodu wielu mieszkańców nadszarpnęło swoje zapasy nasion. - Tak wyglądają realne skutki zmiany klimatu - podkreśla przedstawiciel WFP na afrykańskiej wyspie Issa Sanogo, który zwraca uwagę na znikomy udział Madagaskaru w emisjach napędzających ocieplenie. Zdaniem szefa WFP Davida Beasleya to pierwszy w najnowszej historii przypadek, kiedy głód został spowodowany w pierwszym rzędzie czynnikami klimatycznymi. Inni wskazują, że sytuacja jest efektem splotu większej liczby czynników. Do kryzysu przyczyniła się też pandemia, która odcięła kraj od turystyki i utrudniła dostawy. Problemem jest też wylesianie, które przyczynia się do zaostrzenia anomalii klimatycznych.