Rosja chce wydłużyć rurociąg Przyjaźń, Polska nie mówi nie

Rosjanie zwrócili się do polskiego rządu z propozycją rozbudowy rurociągu Przyjaźń. Koncepcja zakłada przedłużenie tej głównej magistrali, którą ze Wschodu płynie 50 mln ton ropy rocznie dla zakładów PKN Orlen, Grupy Lotos i dwóch rafinerii niemieckich, aż do portu Wilhelmshaven na Morzu Północnym.

Według Waldemara Pawlaka, wicepremiera i ministra gospodarki, warto rozważyć ten projekt.

Eksperci ostrzegają jednak, że jego poparcie zagrozi kluczowej dla uniezależnienia Polski od dostaw ropy z Rosji inwestycji, czyli połączeniu rurociągowemu Odessa-Brody-Płock, którym moglibyśmy importować surowiec z regionu Morza Kaspijskiego. Spowoduje ponadto marginalizację Naftoportu, czyli naszego jedynego portu naftowego.

Rosjanie dziś właśnie przez gdański port eksportują część swojego surowca. Po rozbudowie Przyjaźni ropę w świat wysyłaliby via Wilhelmshaven. Tworzyłoby to im warunki do transferu ropy bezpośrednio na Morze Północne i ocean.

Według Waldemara Pawlaka takie rozwiązanie poprawiłoby jednak bezpieczeństwo tych dostaw.

- Przewożenie ropy tankowcami po Bałtyku niesie ze sobą ryzyko katastrofy - podkreśla wicepremier.

W resorcie gospodarki przekonują jednocześnie, że projekt przedłużenia rurociągu Odessa-Brody do Polski nie jest zagrożony, we wtorek został nawet wpisany do nowej "Polityki energetycznej Polski do 2030 r." jako jedno z priorytetowych przedsięwzięć.

Waldemar Pawlak wskazuje natomiast na korzyści, jakie płyną z wydłużenia Przyjaźni: większe zyski z tranzytu oraz gwarancję, że ten szlak dostaw surowca do Europy Zachodniej nadal byłby aktywny. Od kilkunastu miesięcy Moskwa ostrzega bowiem, że po wybudowaniu alternatywnej drogi eksportu ropy, czyli omijającego Polskę rurociągu BTS-2, ilość surowca przesyłanego Przyjaźnią może spaść.

Michał Duszczyk

michal.duszczyk@infor.pl