Pod dnem Bałtyku powstaną magazyny CO2

W gdańskiej spółce podkreślają, że sekwestracja, czyli wychwytywanie CO₂ ze spalin w celu ograniczenia emisji oraz jego magazynowanie, to dla Lotosu zupełnie dziewicza działalność. Paweł Olechnowicz, prezes Grupy Lotos (GL), przekonuje jednak, że projekt ten jest ważnym elementem nowej polityki koncernu. - Będą nad nim pracować nasi eksperci, a także naukowcy. Projekt realizujemy bowiem wspólnie z Akademią Górniczo-Hutniczą oraz Uniwersytetem Gdańskim - wyjaśnia szef GL.

Spółka zapowiada również współpracę ze specjalistami z zagranicy. Badania nad inwestycją ruszą w przyszłym roku, najpierw w laboratorium. Eksperci zbadają próbki skał z dna Bałtyku, co pozwoli stwierdzić, czy będą one wystarczająco szczelne, by utrzymać dwutlenek węgla pod dnem morza. - Do podjęcia wiążących decyzji niezbędne jest wykonanie jeszcze wielu innych analiz i symulacji, głównie z zakresu inżynierii złożowej i monitorowania zagrożeń - zastrzegają w Lotos Petrobaltic, poszukiwawczo-wydobywczej spółce GL.

Jeśli jednak testy wypadną pomyślnie, Lotos przystąpi do inwestycji. W spółce na razie nie podają nawet szacunkowych jej kosztów. Marek Sokołowski, wiceprezes GL, liczy, że będzie to projekt opłacalny. Według niego początkowo będzie korzystać z niego sama spółka, co rozwiąże problem emisji CO₂ w rafinerii. Dodatkowo zatłaczany dwutlenek węgla w początkowej fazie wykorzystania złoża jako magazynu ma pozwolić zintensyfikować wydobycie ropy na B3. Koncern nie wyklucza również, że w późniejszym etapie udostępni swoje kolejne złoża do komercyjnego składowania CO₂. To mogłoby nastąpić jednak dopiero w drugiej połowie przyszłej dekady. Wtedy bowiem zakończy się eksploatacja bałtyckich złóż: ropy (B8) oraz gazu (B4) i (B6).

Projekt Lotosu jest nowatorski w skali kraju. Dotąd w Polsce wytypowano osiem rejonów pod potencjalne składowiska CO₂. Siedem na lądzie, a jeden właśnie na morzu. Naukowcy twierdzą, że składowanie dwutlenku węgla w głęboko zalegających strukturach geologicznych, zwłaszcza w poziomach wodonośnych, jest bezpieczne przez setki, a nawet tysiące lat.

Na razie w naszym kraju zrealizowano dwa przedsięwzięcia związane z zatłaczaniem CO₂ do struktur geologicznych (Borzęcin i Kaniów), jednak w żadnym nie prowadzi się sekwestracji w pełnej skali, czyli wychwytywania CO₂ ze spalania paliw w instalacjach energetycznych oraz transportowania specjalnymi rurociągami do podziemnych magazynów.

@RY1@i02/2010/231/i02.2010.231.000.013b.001.jpg@RY2@

Szacunkowa wielkość emisja CO2

Michał Duszczyk