Nie łap „spadających noży”

Jeżeli okaże się, że nasza skłonność do inwestowania jest na wysokim poziomie i jesteśmy w stanie zaoszczędzić określony kapitał, głównie dzięki redukcji bieżącej konsumpcji, możemy zrobić pierwszy krok w staniu się inwestorem. Presja kupna akcji może być tym większa, czym szybciej i dłużej rosną giełdowe indeksy. Wtedy przy silnej hossie o inwestowaniu mówią praktycznie wszyscy. Związana jest z tym nawet pewna anegdota. Gdy do zakupu akcji zachęca kierowca autobusu lub taksówki, to sygnał ostrzegawczy, że rynek może być już mocno przegrzany i jesteśmy blisko być może głębszej korekty.

Sytuację można też odwrócić. Po dłuższych okresach spadków (bessa) wydaje nam się, że to tylko kwestia czasu, aż rynek dynamicznie się odbije. W myślach już mamy rozplanowane na co te pieniądze wydamy... Decydujemy się kupić ryzykowne produkty, przekonani, że szybko się wzbogacimy i będziemy mogli porzucić niechcianą pracę, nielubianego szefa pożegnać raz na zawsze i żyć już tylko ze zgromadzonego kapitału. Po kolejnych spadkach dokupujemy nowe pakiety akcji, wciąż trzymając się swojej wizji bogactwa i rynkowego sukcesu. Z czasem czujemy się coraz mniej pewnie, by na koniec sprzedać akcje z dużą stratą, dołączając tym samym do grupy osób, które inwestycje traktują już tylko w kategoriach szybkiego sposobu na stratę oszczędności.