Argentyna - szansa w niszach

28 czerwca 2018

Pod względem powierzchni (2,8 mln km kw.) Argentyna jest ósmym krajem na świecie i drugim w Ameryce Południowej. Wydział Promocji Handlu i Inwestycji Ambasady RP w Buenos Aires jako mocne strony tego rynku wymienia m.in. poziom wykształcenia ludności i wskaźnik rozwoju wyższy niż średnio w regionie, wykwalifikowaną siłę roboczą, obfite zasoby rolne, energetyczne i mineralne. W 2012 roku PKB tego kraju wynosił 474 mld dol. Liczba mieszkańców to 41,7 mln.

Wśród słabych stron Argentyny wskazuje się:

● nieprzewidywalne środowisko biznesowe, interwencjonizm rządu, kontrole cen, importu i przepływu kapitału;

● nieuregulowane stosunki z państwami wierzycielami należącymi do Klubu Paryskiego;

● uzależnienie od zasobów, a więc od klimatu;

● brak inwestycji w dziedzinie energii i transportu;

● bardzo wysoką inflację;

● mało rygorystyczną politykę fiskalną;

● nierówności społeczne, ubóstwo znacznej części ludności.

Perspektywiczne branże

Problemem dla firm zagranicznych, nie tylko polskich, jest dostęp do atrakcyjnego kredytowania eksportu do Argentyny i ewentualnych gwarancji rządowych. [ramka]

Jak wejść na rynek

Dostęp do rynku jest możliwy za pośrednictwem partnera handlowego importera.

Najczęściej spotykanymi w Argentynie spółkami są: spółki akcyjne, spółki z ograniczoną odpowiedzialnością i oddziały firm zagranicznych.

Popularną formą prawną jest spółka z o.o. Poniżej zamieszczamy przykładową ścieżkę rejestracji takiej spółki. Podajemy też średni lub wymagany czas oraz orientacyjne koszty.

Wybór nazwy. Podlega weryfikacji przez inspekcję generalną. Czas trwania: 1 dzień. Koszt: 18 pesos (kurs średni peso wg NBP z końca września: ok. 0,38 zł).

Poświadczenie podpisów założycieli przez notariusza. Ok. 1 dnia; 250 pesos.

Zdeponowanie zadeklarowanego kapitału w Banco de la Nacion Argentina (min. 25 proc., nie mniej niż 3 tys. pesos). 1 dzień, 30 pesos + VAT.

Opublikowanie informacji o nowej firmie w biuletynie Boletin Oficial. 7-14 dni, 400 pesos.

Opłata inkorporacyjna. 1 dzień, 30 pesos.

Rejestracja w rejestrze publicznym handlu. 5 dni, 94-282 pesos.

Zakup specjalnych ksiąg rachunkowych. 1 dzień, opłata wliczona w ich cenę.

Wypełnienie druków i poświadczenie ksiąg przez Inspekcję Generalną Sprawiedliwości. 5 dni, 400 pesos.

Uzyskanie NIP (CUIT) w Administracji Dochodów Publicznych (Administracion Federal de Ingresom Publico) i dokonanie rejestracji w ubezpieczeniach publicznych. 4 dni, bez opłat.

Zarejestrowanie miejscowego podatku od sprzedaży (obrotowego) w Dyrekcji Generalnej Dochodów (Direccion General de Renta). Podatek zależy od sektora - np. 1,5 proc. w przemyśle i budownictwie, 3 proc. w handlu i usługach. 1 dzień, 50 pesos.

Rejestracja w zintegrowanym systemie rejestracji pracy. 1 dzień, bez opłat.

Zgłoszenie do ubezpieczenia wypadków przy pracy. 1 dzień, bez opłat.

Rejestracja w funduszach emerytalnym i rentowym. 1 dzień, bez opłat.

Zarejestrowanie ksiąg płacowych w Ministerstwie Pracy. 1 dzień, 75 pesos.

WPHI zaleca, by zakładając firmę, skorzystać z pomocy miejscowych adwokatów.

Bariery dostępu

Rząd rozpoczął wprowadzanie istotnych ograniczeń w wymianie handlowej w czasie kryzysu w latach 2008-2009, gdy okazało się, że miejscowe wyroby przegrywają konkurencję z tańszymi importowanymi (przez co upadali miejscowi producenci, rosło bezrobocie, bieda i niezadowolenie społeczne). Od dwóch lat obserwuje się dalszy postępujący protekcjonizm.

W 2012 roku rząd wprowadził nowe regulacje dotyczące sprowadzania na rynek miejscowy dóbr konsumpcyjnych. Na mocy rozporządzenia nr 3252 AFIP (Administración Federal de Ingresos Públicos de Argentina, Federalna Administracja Dochodu Publicznego, tutejszy urząd skarbowy) od 1 lutego 2012 r. wszedł w życie obowiązek składnia DJAI (Declaración Jurada Anticipada de Importación, oświadczenie o zamiarze importu). W ramach nowego systemu importerzy muszą złożyć oświadczenie o zamiarze importu i zadeklarować towary, które chcą sprowadzić na rynek argentyński, co ma nastąpić "przed wydaniem zlecenia zakupu, nabycia lub podobnego dokumentu wykorzystywanego przy zakupach zagranicznych".

Najnowsze ograniczenia wpisują się w program gospodarczy rządu, zakładający ochronę rynku lokalnego. Jednym z realizatorów tego postulatu jest sekretarz ds. handlu Guillermo Moreno, który zapowiedział, że nie zostanie wpuszczony na rynek żaden towar mający odpowiednik wytwarzany w Argentynie.

Równolegle w znacznym stopniu utrudniono transfer dochodów za granicę oraz możliwość nabywania na miejscu dolarów amerykańskich.

Eksporterzy z UE skarżą się, że muszą przechodzić skomplikowaną procedurę licencjonowania, a ich towary zalegają na kontroli celnej. W rezultacie UE poprosiła Światową Organizację Handlu o konsultacje z Argentyną.

We wrześniu 2014 roku rząd Argentyny przegłosował zmianę tzw. Ley de Abastecimiento, tj. Prawa Zaopatrzenia Rynku Krajowego. Zatwierdził również projekt utworzenia obserwatorium cen oraz ustanowienie specjalnej jurysdykcji w sprawach dotyczących ochrony konsumenta. Ley de Abastecimiento, ustanowione w 1974 roku, pozwala m.in. na interwencję rządu w proces kształtowania cen w celu uniknięcia nadużyć ze strony dominujących firm na rynku. Przygotowywana ustawa pozwoli władzy wykonawczej ustanowić marże od zysku oraz ceny referencyjne dla każdego etapu procesu gospodarczego. Ponadto władze będą mogły zastosować sankcje wobec podmiotów, które zmienią w sposób nieuzasadniony ceny, będą gromadzić towary, odmówią sprzedaży albo nie dostarczą faktur. Firmy za wykroczenia będą mogły zostać ukarane grzywną w wysokości do 10 mln peso argentyńskich albo karą w postaci zawieszenia działalności na 90 dni lub utraty uprawnień na dwa lata.

Opozycja oraz Grupa G-6, integrująca główne podmioty gospodarcze Argentyny, przygotowują apelację do Sądu Najwyższego, by zapobiec wprowadzeniu nowego prawa.

Podstawowym formalnym wymogiem, jaki zobowiązane są spełnić przedsiębiorstwa planujące wymianę handlową z Argentyną, jest uzyskanie wpisu do rejestru eksporterów i importerów Republiki Argentyńskiej prowadzonego przez Dyrekcję Generalną ds. Ceł (Dirección General de Aduanas, DGA).

Dokumenty wymagane do wpisu do rejestru:

● zaświadczenie o miejscu zamieszkania (lub siedziby w przypadku firm);

● zaświadczenie o wpisie do Krajowego Rejestru Handlowego (Registro Publico de Comercio), prowadzonego przez Główną Inspekcję Sprawiedliwości (Inspección General de Justicia, IGJ);

● numer CUIT (odpowiednik polskiego numeru NIP), uzyskany w Federalnej Administracji Dochodów Publicznych (AFIP);

● gwarancja wypłacalności.

W kolejnym etapie w celu uzyskania wstępnego pozwolenia na wwóz towarów do Argentyny importer zgłasza się do upoważnionego agenta celnego (despachante de aduana), gdzie składa oświadczenie o zamiarze importu (DJAI). Oświadczenie generowane jest w Systemie Informatycznym Maria (Sistema Informático Maria, SIM) na podstawie następujących informacji: dane importera, rodzaj, ilość i gabaryty towaru, kody towaru w systemie Maria, wartości fakturowe, kraj pochodzenia/przeznaczenia. Na tym etapie oświadczenie otrzymuje w systemie status oficializada (zalegalizowane). Importer informowany jest o statusie oświadczenia za pośrednictwem aplikacji Systemu Maria "Moje Operacje Celne" (Mis Operaciones Aduaneras, MOA), dostępnej na stronie internetowej Federalnej Administracji Dochodów Publicznych (AFIP). Pozwolenie jest ważne 180 dni, z możliwością przedłużenia.

Podatki i cła

Stawka podatku dochodowego od firm wynosi w Argentynie 35 proc. Wszystkie firmy mające siedzibę w Argentynie płacą go od dochodów na całym świecie. Firmy niemające siedziby (oddziały, przedstawicielstwa) płacą podatek tylko od przychodów uzyskanych w Argentynie. Firmy zatrudniające pracowników płacą 23-27 proc. na ubezpieczenie społeczne (wysokość zależy od formy zatrudnienia).

Regulacje dotyczące operacji handlu zagranicznego przedstawione są w Kodeksie Celnym (Código Aduanero), opublikowanym w ustawie (Ley nr 22.415). Niektóre przepisy nie zostały włączone do kodeksu i obowiązują oddzielnie. Link: www.comercio.gov.ar/web/index.php?pag=79&btn=161.

Przepisy celne, w tym stawki i limity na poszczególne grupy wyrobów, w ostatnich latach często się zamieniają. Przedsiębiorcy powinni czerpać najbardziej aktualne informacje w tej sprawie, kontaktując się z polskimi placówkami (www.buenosaires.trade.gov.pl).

Jak sprawdzić partnera

Przedsiębiorcy mogą liczyć na pomoc Wydziału Promocji Handlu i Inwestycji Ambasady RP w Buenos Aires. Możliwy jest kontakt mailowy, polska ambasada szybko odpowiada, co sami sprawdziliśmy. Szukanie kancelarii na własną rękę może okazać się ryzykowne, ponieważ rynek jest bardzo korupcyjny.

WPHI pomaga w nawiązywaniu kontaktów z partnerami handlowymi, miejscowymi kancelariami adwokackimi, a także w pozyskiwaniu informacji na temat aktualnych przepisów dotyczących eksporterów - w tym stawek celnych, ograniczeń w dostępności do rynku itd.

Co warto eksportować z Polski

W opinii naszego Ministerstwa Gospodarki największe szanse ma eksport:

● wyrobów górniczych - maszyn i urządzeń,

● produktów chemicznych,

● wyposażenia laboratoriów,

● sprzętu medycznego, wyposażenia szpitali,

● części samochodowych,

● maszyn rolniczych,

● agrochemikaliów,

● wyrobów gospodarstwa domowego,

● wyrobów z drewna,

● mebli,