Makler z nowego świata

Na giełdzie papierów wartościowych w Warszawie nikt nie krzyczy, nie wpatruje się w setki monitorów, bo jest ich tylko pięć, nie daje tajemniczych znaków, nie wymachuje rękami, nie biega z obłędem w oku po parkiecie, nie rozmawia przez trzy telefony na raz i nie popełnia samobójstw w chwili załamania notowań. W sali konferencyjnej byłego KC PZPR, gdzie usadowiła się sztandarowa instytucja gospodarki rynkowej, jest spokojnie i cicho. Trochę rozmów, od czasu do czasu spacery maklerów od stolików z monitorami do "prezydium" giełdy. I to wszystko. Stąd krok już tylko do podejrzenia, że trapiona strukturalnymi konwulsjami gospodarka wydała z siebie kolejnego potwora. Urodziło się coś, co giełdą nie jest. W każdym razie nie taką, jaką sobie wszyscy wyobrażamy.