Rynek kapitałowy nam karłowacieje

Segment rynku kapitałowego obejmujący papiery udziałowe przeżywał już trudne momenty. Na początku wieku, po tym jak w 2001 r. na całym świecie pękła bańka związana z internetem, na warszawskiej giełdzie przez kilka lat pojawiało się jedynie po kilka spółek rocznie. Sytuacja była na tyle zła, że powstała koncepcja sprzedaży akcji GPW bankom. Po latach ten pomysł, jak w głuchym telefonie, wracał pod hasłem „Rozłucki (pierwszy prezes GPW w latach 1991–2006) chciał zamknąć giełdę”. W tym roku jest jeszcze gorzej, bo to sam rynek postanowił o tym, że się „zamknie”, bez decyzji menedżerów czy urzędników.

Oczywiście codziennie widzimy wyniki sesji. Zmiany indeksów i kursów spółek. Codziennie komentarze uczestników rynku w mediach społecznościowych. Tych, którzy zarobili, i tych, którym poszło gorzej. Ale to tylko rynek wtórny – codzienny obrót daje możliwość bycia akcjonariuszem spółki lub zakończenia inwestycji. Pozwala na codzienną, najbardziej obiektywną z możliwych wycenę przedsiębiorstwa. Tylko że to nie obrót na rynku wtórnym jest istotą funkcjonowania rynku kapitałowego. Jest on po to, żeby finansować innowacyjne, ale z reguły ryzykowne przedsięwzięcia. Mają się na nim spotykać pomysły przedsiębiorców, których nie chcą sfinansować banki, z oszczędnościami inwestorów, skłonnych podjąć ponadstandardowe ryzyko. Istnieje wiele opracowań pokazujących, że dobrze rozwinięty rynek kapitałowy sprzyja szybszemu wzrostowi gospodarczemu.