Jak korzystać z zasady jednego okienka przy zakładaniu firmy

Zmienione rozwiązania wprowadziła nowelizacja ustawy o swobodzie działalności gospodarczej oraz o zmianie niektórych innych ustaw.

Jak wynika z przepisów zawartych w nowelizacji, wpisowi do ewidencji podlegają przedsiębiorcy będący osobami fizycznymi.

Istotne jest to, że obecnie, rejestrując firmę lub dokonując zmian we wpisie, nie trzeba wnosić opłat. Według bowiem obowiązujących przepisów wniosek przedsiębiorcy o wpis oraz zmianę wpisu do ewidencji działalności gospodarczej nie podlega opłacie.

Zgodnie z nowymi regulacjami osoba rozpoczynająca działalność gospodarczą wypełnia – generalnie – jeden wniosek i składa go w urzędzie gminy lub miasta.

Przypomnijmy, że w poprzednim stanie prawnym osoba rejestrująca działalność gospodarczą musiała złożyć cztery wnioski w urzędach: gminy (lub miasta), skarbowym, statystycznym i Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych (lub KRUS). Obecnie wystarczy tylko jeden: w urzędzie gminy lub miasta.

Formularz zgłoszeniowy dotyczący zakładania firm przez osoby fizyczne został określony w rozporządzeniu Rady Ministrów. Ustalony wzór wniosku od 31 marca można stosować nie tylko do zakładania firm przez osoby fizyczne, ale również np. do dokonywania zmian we wpisie do rejestru, do zawieszania działalności gospodarczej czy też jej wznawiania.

Wnioski o wpis do ewidencji działalności gospodarczej można składać w kilku formach: n przyszły przedsiębiorca może osobiście złożyć wniosek w formie papierowej w urzędzie gminy lub miasta; n istnieje możliwość przesłania wypełnionego formularza listem poleconym, wraz z notarial- nie potwierdzonym podpisem; n można przesłać wniosek opatrzony bezpiecznym podpisem kwalifikowanym za pośrednictwem internetu; n w formie elektronicznej mogą przesłać wniosek również osoby niedysponujące bezpiecznym podpisem kwalifikowanym.

Jeżeli wniosek o wpis do ewidencji działalności gospodarczej nie został podpisany podpisem elektronicznym, to organ gminy zawiadomi przedsiębiorcę o terminie i miejscu podpisania wniosku, nie później niż w terminie trzech dni roboczych od złożenia wniosku lub wskazanej we wniosku daty rozpoczęcia działalności gospodarczej. W takim przypadku dniem złożenia wniosku jest ten, w którym przedsiębiorca wniosek podpisał.

Także w przypadku gdy przedsiębiorca wyśle wniosek o zarejestrowanie działalności gospodarczej listem poleconym, lecz nie poświadczy notarialnie własnoręcznego podpisu, to musi liczyć się z tym, że zostanie wezwany do urzędu gminy w celu zweryfikowania danych.

Zgodnie z nowymi zasadami przedsiębiorca – generalnie – może podjąć działalność gospodarczą w dniu złożenia wniosku o wpis do ewidencji działalności gospodarczej. Przepisu tego jednak nie stosuje się w przypadkach, w których ustawy uzależniają podejmowanie i wykonywanie działalności gospodarczej od obowiązku uzyskania przez przedsiębiorcę koncesji albo zezwolenia.

Jednocześnie przedsiębiorca ma prawo we wniosku o wpis do ewidencji działalności gospodarczej określić późniejszy dzień podjęcia działalności gospodarczej niż dzień złożenia wniosku.

Jak już wspomnieliśmy, Rada Ministrów ustaliła w rozporządzeniu formularz zgłoszeniowy dotyczący zakładania firm przez osoby fizyczne. Określony w rządowym rozporządzeniu wniosek EDG-1 został wydany na podstawie upoważnienia zawartego w art. 7b ust. 10 ustawy – Prawo działalności gospodarczej. Dla osób fizycznych wykonujących działalność gospodarczą wniosek EDG-1 jest jednocześnie wnioskiem o wpis do krajowego rejestru urzędowego podmiotów gospodarki narodowej (REGON), zgłoszeniem identyfikacyjnym albo aktualizacyjnym do naczelnika urzędu skarbowego, zgłoszeniem albo zmianą zgłoszenia płatnika składek do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych albo oświadczeniem o kontynuowaniu ubezpieczenia społecznego rolników.

Jednak zgłoszenie osoby ubezpieczonej, w tym prowadzącej działalność gospodarczą, do ubezpieczeń społecznych lub ubezpieczenia zdrowotnego następuje niezależnie od złożenia wniosku EDG-1. Musi bowiem nastąpić w formie zgłoszenia ZUS ZUA albo ZUS ZZA, przekazywanego w formie elektronicznej lub pisemnej bezpośrednio do ZUS.

Dane z wniosku o wpis do ewidencji działalności gospodarczej organ ewidencyjny niezwłocznie, nie później niż w ciągu trzech dni od dokonania wpisu, przesyła do wskazanego przez przedsiębiorcę naczelnika urzędu skarbowego, właściwego urzędu statystycznego oraz właściwej jednostki terenowej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych albo centrali Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego wraz z kopią zaświadczenia o wpisie w ewidencji działalności gospodarczej.

Jeżeli przedsiębiorca składający zgłoszenie o dokonanie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej nie ma nadanego numeru NIP, to organ gminy przesyła zgłoszenie płatnika składek w rozumieniu przepisów o systemie ubezpieczeń społecznych albo zgłoszenie oświadczenia o kontynuowaniu ubezpieczenia społecznego rolników w rozumieniu przepisów o ubezpieczeniu społecznym rolników po otrzymaniu od właściwego naczelnika urzędu skarbowego nadanego numeru NIP i uzupełnieniu wniosku o ten numer.

Część przedsiębiorców rejestrujących firmy zamierza również od razu rozliczać podatek od towarów i usług. W pewnych okolicznościach takie rozwiązanie może okazać się dla nich korzystne. Jednak formalności związane z rozliczaniem VAT przedsiębiorca powinien załatwić we właściwym urzędzie skarbowym. Musi tam bowiem zarejestrować się jako podatnik VAT.

Warto przypomnieć w tym przypadku wymogi zawarte w ustawie o podatku od towarów i usług. Zgodnie z tą ustawą podatnicy – generalnie – są zobowiązani przed dniem wykonania pierwszej czynności opodatkowanej VAT złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne.

Według ustawy, również podatnicy zwolnieni z VAT ze względu na to, że nie przekroczyli określonego limitu sprzedaży lub wykonujący wyłącznie czynności zwolnione z podatku mogą złożyć zgłoszenie rejestracyjne.

Naczelnik urzędu skarbowego rejestruje podatnika i potwierdza jego zarejestrowanie jako podatnik VAT czynny lub w określonych przypadkach jako podatnik VAT zwolniony. Warto pamiętać, że przedsiębiorca zarejestrowany jako podatnik VAT czynny jest zobowiązany umieszczać numer identyfikacji podatkowej m.in. na fakturach.