Artykuły autora

Przedstawiamy szóstą część komentarza do ustawy z 15 maja 2015 r. – Prawo restrukturyzacyjne (Dz.U. poz. 978 ze zm.; dalej: p.r.). Omawiamy w niej normy prawne zawarte w art. 113–137 p.r. Artykuły 113–120 dotyczą zgromadzenia wierzycieli zwołanego w celu głosowania nad układem, a art. 121–137 zawierają regulacje dotyczące funkcjonowania i podejmowania uchwał przez radę wierzycieli.

Kontynuujemy omawianie przepisów ustawy z 15 maja 2015 r. – Prawo restrukturyzacyjne (Dz.U. poz. 978 ze zm.; dalej: p.r.), która weszła w życie 1 stycznia 2016 r. To przełomowy akt prawny, który w zamiarze ustawodawcy diametralnie zmienić ma dotychczasową filozofię postępowania wobec przedsiębiorców zagrożonych niewypłacalnością. Priorytetem stać się ma ratowanie firmy. Dlatego zamiast jednej dotychczasowej ustawy z 28 lutego 2003 r. – Prawo upadłościowe i naprawcze (t.j Dz.U. z 2015 r. poz. 233 ze zm.; dalej p.u.n.) wprowadzono dwa odrębne akty prawne: omawiane tutaj prawo restrukturyzacyjne oraz prawo upadłościowe (taki tytuł od 1 stycznia 2016 r. nosi znowelizowana ustawa p.u.n.). Taki zabieg ma na celu zapewnienie autonomii postępowań restrukturyzacyjnych i wyraźne odróżnienie procedur naprawczych od postępowań upadłościowych.

Kontynuujemy omawianie przepisów ustawy z 15 maja 2015 r. – Prawo restrukturyzacyjne (Dz.U. poz. 978 ze zm.; dalej: p.r.). Akt ten wchodzi w życie 1 stycznia 2016 r. Zamiarem ustawodawcy była zmiana filozofii postępowania wobec przedsiębiorców zagrożonych niewypłacalnością.

Kontynuujemy omawianie przepisów ustawy z 15 maja 2015 r. – Prawo restrukturyzacyjne (Dz.U. poz. 978 ze zm.). Nowe prawo, której wejdzie w życie już 1 stycznia 2016 r., ma zapoczątkować rewolucję w filozofii postępowania wobec przedsiębiorców niewypłacalnych oraz zagrożonych niewypłacalnością. Ustawodawca na pierwszy plan wysuwa politykę nowej szansy poprzez wprowadzenie do systemu prawnego wachlarza procedur naprawczo-oddłużeniowych. Procedury te w zależności od sytuacji finansowo-ekonomicznej przedsiębiorcy mają zapewnić najwłaściwsze dla niego rozwiązanie problemu z niewypłacalnością, przy jednoczesnym – co niezmiernie istotne – poszanowaniu słusznych interesów wierzycieli.