Jan Wróbel

W Europie mało kto zważa na polskie spory – Francja czy Hiszpania mają swoje problemy. Ale osłabienie polskich władz jest w interesie wielu poważnych graczy Unii Europejskiej. Zarówno proszenie Unii o pomoc, jak i krzyczenie, że Unia to lewacka biurokracja, tylko osłabia Polskę. Autorów tych wołań trzeba trzymać z daleka od rządzenia krajem, niech rządzą sobie na poziomie województw.

Ameryka stała się przedmiotem bezustannych gorączkowych rozmów, rozważań i pragnień. Wyjazd do niej był szczęściem niepojętym” – wspominał po latach nastroje polskiej wsi późniejszy premier, chłop, Wincenty Witos.

Trudno mi się dziwić, że nie emocjonowałem się procesem przepinania broszki z żakietu Beaty Szydło w klapę marynarki Mateusza Morawieckiego. Dlaczego? Bo w pamięci mam raport NIK, który naświetla problem „państwa Tuska” – w związku z poszukiwaniem złóż gazu łupkowego w Polsce w latach 2007–2012.

 Już niedługo obchodzić będziemy rocznicę protestów przed Sejmem i okupacji sali obrad przez opozycję. Była wówczas wolnościowa, mocna narracja – a dzisiaj narracja jest bardzo ważna! Była motywacja. Były media, które w noc wirtualnej dyktatury, w przerwach między blokami reklamowymi, informowały na bieżąco, co się dzieje w parlamencie.

Jeżeli jest coś, co w lewicowym podejściu do świata zawsze mnie ujmowało, to zasada, aby bronić słabszych przed silniejszymi. W przypadku sprawy podniesionej przez autorki listu opublikowanego przez Codziennik Feministyczny słabszym jest Jakub Dymek. Projekcja wydarzeń jego byłej partnerki – która oskarżyła go o gwałt – przedstawiona została jako niewymagająca dowodzenia prawda, a pan Jakub, chociażby nie wiem, jak skutecznie zadziałał na forum prawnym i wygrał przed wszystkimi sądami, przez lata będzie nosił brzemię człowieka o splamionym honorze.