Sławomir Horbaczewski

Zmiany w coraz mniej efektywnym systemie społeczno-gospodarczym, który nie może wyjść z ostatniego załamania, są niezbędne. Bezprecedensowe działania banków centralnych, które łamiąc dotychczasowe tabu ekonomiczne, rozpoczęły politykę luzowania ilościowego, czyli de facto dodruk pieniądza, i zalały rynki ekstremalnie tanim lub nawet darmowym pieniądzem, nie przynoszą oczekiwanych efektów. Korzyści odnoszą głównie rynki finansowe, w tym instytucje, którym dostarczono paliwa do spekulacji i windowania wycen różnych aktywów. A realna gospodarka korzysta z tych operacji w sposób nadzwyczaj umiarkowany.

W polityce gospodarczej obecnego rządu istotne znaczenie ma repolonizacja, tzn. wzmacnianie rodzimego kapitału (pojęcie kojarzone z bankami, jednak odnoszące się również do innych sektorów, w których niektóre decyzje prywatyzacyjne mogły budzić merytoryczne wątpliwości co do ich zasadności i zgodności z polską racją stanu). Te elementy w ubiegłych latach przez poprzednie ekipy rządzące traktowane były z przymrużeniem oka lub nawet jako przejaw zaściankowego myślenia ich promotorów.

Autorzy Strategii na rzecz Odpowiedzialnego Rozwoju w jednym dokumencie odnieśli się do praktycznie wszystkich wyzwań stojących przed polską gospodarką. Dokument nie przedstawia w szczegółach narzędzi, które posłużą realizacji planu. To zrozumiałe, jednak utrudnia jego analizę.