Karolina Baca-Pogorzelska

Andrzej Zieliński często słyszał w swoim Wałbrzychu, że przecież powinien zginąć.

Uchwalone w ekspresowym tempie przepisy, które mają na celu utrzymanie na niezmienionym poziomie rachunków za prąd, są warte 9 mld zł w skali tylko jednego roku. Procedowanie tak ważnych zmian, jak zmniejszenie akcyzy na energię elektryczną i opłaty przejściowej, wydanie 4 mld zł, czyli 80 proc. wpływów z handlu CO2 na rekompensaty dla spółek obrotu, czy wreszcie zmuszenie zarządów koncernów energetycznych do renegocjacji umów z przedsiębiorcami i samorządami zajęło posłom i senatorom niespełna 16 godzin. Ministerstwa na konsultacje ostatecznego tekstu dokumentu miały dokładnie 22 minuty – w piątek od godz. 21.53 do godz. 22.15. Podczas głosowania w Sejmie nawet ktoś, kto na bieżąco śledził temat, nie był w stanie zorientować się, jaka poprawka jest w danym momencie głosowana. Nie wierzę, że posłowie wiedzieli, o czym konkretnie decydują podnosząc rękę.

Nowe prawo rekompensujące Polakom wzrost cen prądu to twardy orzech do zgryzienia dla branży. Koncerny czeka negocjowanie umów z biznesem i samorządami oraz weryfikacja budżetów inwestycyjnych.

Nowe prawo rekompensujące Polakom wzrost cen prądu to twardy orzech do zgryzienia dla branży. Koncerny czeka negocjowanie umów z biznesem i samorządami oraz weryfikacja budżetów inwestycyjnych

Ponad 9 mld zł będzie kosztowała państwo w 2019 r. rekompensata podwyżek cen energii elektrycznej. Proces zmian prawa zamknął się w 48 godzinach.