Marcin Mróz

Każdy, kto lubi westerny, wcześniej czy później natknie się na bardzo popularny motyw. Motyw, w którym grupa protagonistów broni się przed przeważającymi siłami wroga. Za nimi długa i wyczerpująca obrona. Są zmęczeni. Amunicja się kończy. A siły wroga są przeważające. Każdy kolejny atak może się okazać ostatnim... Chwila, chwila. Czy to czegoś nam nie przypomina? Czegoś z naszej rzeczywistości rynkowogospodarczej? Nie? No to przypomnijmy sobie historię obecnego kryzysu finansowego, czyli historię gospodarki globalnej i globalnych rynków finansowych za ostatnie parę lat.

Czy słyszycie cichy szum przy każdym osłabieniu złotego? Musicie słyszeć. To trzepot skrzydeł. Trzepot skrzydeł ulatującego optymizmu i zaufania.

W ostatnich latach dziwnie porobiło się w grupie rynków wschodzących. Nie dzieje się tam tak jak do tej pory. Przede wszystkim zmieniła się grupa trzymająca ryzyko kursowe.

Przez parę ostatnich tygodni rynki finansowe pozostawały pod wpływem czynnika greckiego. Większość obserwatorów emocjonujących negocjacji pomiędzy słoneczną Helladą a jej wierzycielami koncentrowała się jednak na wymiernych implikacjach bieżących wydarzeń. A dokładniej na tym, czy będzie bankructwo Grecji, czy też go nie będzie. Oraz czy Grecja wyjdzie ze strefy euro, czy też nie. Tymczasem historia greckich negocjacji z wierzycielami mocno przypomniała o tym, jak ważny jest jeszcze jeden element gospodarczo-rynkowej układanki, który choć jest ulotny i niemierzalny, często przesądzał o biegu wydarzeń. Czynnikiem tym jest zaufanie.

Jeszcze rok czy dwa lata temu zjawisko deflacji traktowaliśmy jedynie jako ćwiczenie czysto intelektualne. Jako coś bardzo odległego, nierealnego i znanego głównie z podręczników ekonomii.