Artykuły autora

„Druga kobieta” według filmu Johna Cassavetesa to najbardziej osobiste przedstawienie Grzegorza Jarzyny. Gorzka opowieść o schyłku młodości i oszustwie teatru z wielką rolą Danuty Stenki.

Brak Tadeusza Różewicza na dobre uświadomimy sobie dopiero za jakiś czas. Gdy dotrze do nas, jak bardzo zmienił literaturę i teatr naszych czasów.

Dramat Anat Gov „Boże mój!” zderza nas z sytuacją: przychodzi Pan Bóg do lekarza. Trzeba wielkości aktorów łódzkiego Teatru Jaracza, by tego nie ośmieszyć, ale uczynić przejmującą przypowieść o bezradności i wierze.

„Dowód na istnienie drugiego” Macieja Wojtyszki w warszawskim Teatrze Narodowym daje niezwykłą przyjemność spędzenia dwóch godzin z ludźmi niebanalnymi – Gombrowiczem i Mrożkiem. Osobliwi to bohaterowie dla współczesnej sceny.

Realizując w krakowskim Narodowym Starym Teatrze niedokończone arcydzieło Buechnera, Mariusz Grzegorzek idzie na całość. Ryzykując odrzucenie przedstawienia, potwierdził, że jest najbardziej nieobliczalnym z polskich reżyserów.

Gdyby nie zespół Teatru Współczesnego, z Borysem Szycem i Januszem Michałowskim na czele, na „Saszkę” Dmitrija Bogosławskiego nie warto byłoby poświęcać czasu.

Wierna dramatowi Witolda Gombrowicza „Iwona, księżniczka Burgunda” w łódzkim Teatrze Jaracza jest najbardziej współczesnym z ostatnich spektakli Agaty Dudy-Gracz.

Nie takiego przedstawienia spodziewaliśmy się po pierwszym buntowniku rosyjskiej reżyserii. „Lód” Konstantina Bogomołowa jest jednak gestem na wskroś radykalnym, no i spektaklem bliskim arcydziełu.