Jacek Wakar

Najwspanialsze u Toma Waitsa jest to, że absolutnie nie jest tym, za kogo się podaje. Mimo to pozwala nam upajać się swym wizerunkiem. „The greatest entertainer on Planet Earth” kończy 65 lat

Nowa sztuka Małgorzaty Sikorskiej-Miszczuk wystawiona w łódzkim Teatrze Nowym przez Iwonę Siekierzyńską nie jest materiałem dla biografów Katarzyny Kobro i Władysława Strzemińskiego, ale surową opowieścią o rodzinie toksycznej mimo woli i wyborach pamięci, w duchu Franza Kafki

„Solista” Joe Wrighta to film, który skutecznie unika melodramatycznej ckliwości

Absurdalna operetka „Kochanie, zabiłam nasze koty” według Doroty Masłowskiej w Teatrze Nowym w Poznaniu ma wszelkie dane, by stać się hitem. A potem stanąć w gardle zadowolonej publiczności, bo reżyser Cezi Studniak ani myśli poprawiać jej samopoczucia

Niewykluczone, że „Morfina”, tak jak niedawna „Piąta strona świata” w inscenizacji dyrektora Roberta Talarczyka, stanie się towarem eksportowym Teatru Śląskiego. Czy tak się stanie, czy nie, udowadnia ponad wątpliwość, że ma katowicki teatr świetny zespół, gotowy już do najbardziej ryzykownych zadań.

Szlachetne intencje zazwyczaj są w sztuce podejrzane, bo usprawiedliwiają miałkość. Inaczej jest z „Dziennikami Majdanu” w warszawskim Teatrze Powszechnym, przy wszystkich swoich wadach poruszającymi

„Rewizor” Gogola w inscenizacji Nikołaja Kolady w warszawskim Teatrze Studio raczej nie będzie się podobać. Trudno bowiem lubić spektakl z bohaterami upodlonymi, upokorzonymi, unurzanymi w błocie. A jednak bardzo wyrazista to wizja

Na tle innych wywiadów rzek z aktorami rozmowa Juliusza Ćwielucha z Krzysztofem Kowalewskim zaskakuje bezpretensjonalnością i trafnym nazwaniem rzeczy po imieniu. Niesie przyjemność i głębsze znaczenie

Agnieszka Glińska w Teatrze Narodowym w Warszawie wystawia „Iwonę, księżniczkę Burgunda” Witolda Gombrowicza, a raczej streszcza jej fabułę. Pozbawionego charakteru przedstawienia nie ratuje kilka ról, z tą Ignacego Jerzego Radziwiłowicza na czele