Zbigniew Parafianowicz

Jesteśmy świadkami powoływania do życia nowej małej Unii w ramach 27 państw Wspólnoty. Niemcy i Francja wykorzystują spolegliwość zadłużonych państw i wprowadzają porządki, które niekoniecznie są korzystne dla państw bez wspólnej waluty.

Negocjacje umowy międzyrządowej powołującej unię fiskalną nie wystawiają dobrej oceny polskiej dyplomacji. Błędem była zgoda rządu Donalda Tuska, by strefa euro dwa razy do roku we własnym gronie załatwiała swoje problemy. Niekorzystne dla nas są kolejne projekty umowy, w których zasada dwóch Unii jest zachowana.

Po degradacji Paryża usankcjonowana została decydująca pozycja Berlina w duumwiracie Merkozy.

Francuzi zarzucają nam, że nie składamy się na ratowanie strefy euro. Niemcy tłumaczą, że musieli ulec Paryżowi kosztem Warszawy. Rząd Tuska po cichu szykuje odwrót od umowy międzyrządowej dotyczącej paktu fiskalnego.

Jeśli ktoś żył złudzeniami, że budowa unii fiskalnej będzie bezbolesna dla krajów spoza strefy euro, wczoraj zaliczył zimny prysznic. Po spotkaniu Merkel – Sarkozy mieliśmy okazję przekonać się o negatywnych konsekwencjach działania unijnego duumwiratu. Nie po raz pierwszy.

Niezależnie od tego, jak bardzo chcielibyśmy uznać za sukces zakończenie negocjacji Ukraina – UE nad umową stowarzyszeniową, przypadek Kijowa jak na dłoni pokazuje wszystkie słabości unijnej polityki wschodniej. Porażkom oficjalnej Brukseli towarzyszy sukces tego, co media okrzyknęły mianem dyplomacji futbolowej.

Nawet Amerykanie podważają jakość pojazdu M-ATV. To nim jechali polscy żołnierze, którzy wczoraj zginęli w Afganistanie

Nie jest tak, jak przekonuje rzecznik polskiej prezydencji w UE. W ostatnim półroczu nie wykonaliśmy wszystkiego od A do Z. Nie jest też tak, jak przekonuje opozycja. Kierowanie pracami Unii nie było klapą.