Zbigniew Parafianowicz

Rok 2013 będzie rokiem rozliczeń projektów współfinansowanych przez UE. Komisja przygląda się uważnie każdemu wydanemu eurocentowi. Procedurom przetargowym.

Polska obroniła spójność, odpuściwszy walkę o rolnictwo. Donald Tusk obiecał 300 mld zł w kampanii wyborczej i słowa dotrzymał. Teraz należałoby zapytać, czy dokonano właściwego wyboru. Czy infrastruktura jest ważniejsza niż wieś?

Nie ma sensu pisać o tym, co Brytyjczycy tracą, rozluźniając swoje więzy z UE. Nie ma sensu mentorskim tonem oceniać Londynu. Warto zadać pytanie o to, czy i jak mniej Wielkiej Brytanii w Unii zmieni integrację europejską i co z tego wynika dla Polski.

Niemiecki minister finansów najpewniej nie będzie musiał mierzyć się z ekstremalnymi scenariuszami zadłużenia Niemiec, o których piszemy dziś w DGP.

Polska wspięła się o siedem pozycji w tegorocznym rankingu Wolności  Gospodarczej, opracowanym przez amerykański dziennik Wall Street Journal i fundację Heritage Foundation. Z rezultatem 66 punktów na sto możliwych Polacy zajęli 57 miejsce w zestawieniu i zakwalifikowali się do grupy krajów „umiarkowanie wolnych”.

Suma, o którą rozbił się unijny szczyt, wynosi około 30 mld euro.

Walka o unijny budżet to nie tylko mityczne 300 mld zł obiecane w słynnym spocie przez Donalda Tuska. Aby zrozumieć sens zmian, które zachodzą w tej dziedzinie, należy oderwać się od liczb.

Na dwudziestolecie jednolitego rynku Europa może sobie pogratulować powrotu do partykularyzmów. Budowana jest unia bankowa dzieląca rynek na kilka prędkości i ograniczane są transfery pieniężne między północą a południem. Mimo pozorów liberalizmu zamykane są rynki pracy dla obywateli z biedniejszych części Wspólnoty.

Cięcia w Parlamencie Europejskim to bardzo dobry pomysł. Dlaczego poseł do PE ma mieć przywilej latania klasą biznes na mało męczących trasach europejskich?