Ewa Ivanova

Andrzej Seremet to ciało obce w prokuraturze. Człowiek, który tej instytucji nie rozumie i sam nie jest w niej rozumiany. Bo świat przecieków, gierek i wielkiej polityki to nie jego bajka. Formalnie zrzucił orła z piersi i sędziowską togę z fioletowym żabotem, ale dalej jest sędzią. Waży racje jak arbiter. Logicznie przedstawia argumenty i myśli, że to wystarczy. Że wszystkich przekona bez uderzania pięścią w stół. Zapomina, że nie wystarczy mieć racji i że w prokuraturze jest jak na polu minowym: źle staniesz, wylecisz.

Czy nota dyplomatyczna to informacja publiczna? Ministerstwo Spraw Zagranicznych twierdzi, że nie. Jednak niebawem pogląd ten może zweryfikować sąd administracyjny.

Przepisy karne dotyczące ujawnienia materiałów z postępowania przygotowawczego nie tylko rzadko służą sądom do skazań, ale i zawierają niebezpieczną lukę. Tak uważają karniści.

Umowa zawarta między Sądem Najwyższym a prof. Markiem Chmajem stanowi informację publiczną. Podobnie jak faktura wystawiona kancelarii znanego konstytucjonalisty za reprezentację SN przed Trybunałem Konstytucyjnym w sprawie (sygn. akt K 58/13), w której SN podważa przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2014 r. poz. 782 ze zm.).

Ograniczenie dostępu do informacji publicznej ze względu na prywatność nie dotyczy osób pełniących funkcje publiczne.

Czy wyniki wizytacji i lustracji w prokuraturach są informacją publiczną? Dla jednych tak, dla innych nie. Ostatecznie zdecyduje o tym sąd

Wyroki dyscyplinarne prokuratorów stanowią informację publiczną – rozstrzygnął wczoraj Naczelny Sąd Administracyjny. Ustawa o prokuraturze (t.j. Dz.U. z 2011 r. nr 270, poz. 1599) nie zawiera przepisów, które by wyłączały zastosowanie ustawy o dostępie o informacji publicznej (Dz.U. z 2014 r. poz. 782).