Tomasz Król

Rząd wyłączył możliwość stosowania trybu zdalnego co do walnych zgromadzeń w spółdzielniach mieszkaniowych. To rozwiązanie zagwarantuje mieszkańcom możliwość udziału w stacjonarnym walnym zgromadzeniu spółdzielni mieszkaniowej. I zabieranie głosu w sprawach swoich mieszkań i osiedli. Z walnymi zgromadzeniami sprawa jest już jasna. Pojawiły się jednak wątpliwości co do zdalnych obrad rad nadzorczych. Wątpliwości są już wyjaśnione. Dalej istnieje taka możliwość. Potwierdza to zarówno uzasadnienie projektu nowelizacji jak i Ministerstwo Rozwoju i Technologii.

W 2027 r. w pomocy społecznej zmiany w zasiłku celowym. Jeden wniosek roczny. Wypłata ratalna [projekt nowelizacji, zasiłek celowy]. Obecnie zasiłek celowy z MOPS ma charakter jednorazowy i jest przyznawany na konkretny wydatek – np. zakup leków, żywności, odzieży czy drobne naprawy. W praktyce oznacza to konieczność wielokrotnego składania podobnych wniosków, często co kilka miesięcy, na ten sam cel. Przykładowo: ktoś co miesiąc potrzebuje 200 zł na leki i ze względu na trudną sytuację finansową bez problemu otrzymuje wsparcie z MOPS. Ośrodek może przyznać np. 400 zł na dwa miesiące – wydaje decyzję i środki trafiają na konto. Po upływie tego czasu potrzeba jednak nie znika, więc osoba ponownie składa wniosek, który znów jest rozpatrywany pozytywnie. I tak sytuacja się powtarza.Ten mechanizm został uznany za nieefektywny, dlatego Ministerstwo Rodziny proponuje zmianę: zamiast wielu wniosków w ciągu roku – jeden, a wypłata świadczenia w ratach. W przypadku wydatków cyklicznych, takich jak leki czy żywność, zasiłek celowy miałby funkcjonować podobnie do świadczenia wypłacanego regularnie – np. 200 zł miesięcznie, co daje 2400 zł rocznie. Różnica polega na tym, że zasiłek celowy nadal pozostaje świadczeniem uznaniowym, a decyzja o jego wypłacie ratalnej obowiązywałaby maksymalnie przez rok – po tym czasie konieczne byłoby ponowne rozpatrzenie sprawy przez MOPS.

MOPS to symbol pomocy społecznej. W ostatnich latach MOPS są w mojej ocenie lepiej postrzegane - sprawniej rozpatrują sprawy (zarówno pozytywnie jak i negatywnie odmawiając świadczenia). Udoskonaliły procedury wypłacając świadczenia masowe takie jak dodatek węglowy. Zaskoczeniem jest więc, że odchodzą w przeszłość na rzecz CUS (Centra Usług Społecznych). Te nowe jednostki przejmują etapowo (do około 2035 r.) zadania likwidowanych MOPS. Mają od nich większe kompetencje do obsługi programów lokalnych. Państwo (i UE) stawia w pomocy społecznej na świadczenie niepieniężne (np. opieka senioralna). Świadczenia pieniężne także są wypłacane (jak w MOPS), ale w perspektywie dekady proporcje między gotówką a usługami w pomocy społecznej zmienią się.

Coraz mniejsze znaczenie ma samo orzeczenie o niepełnosprawności – formalnie bez zmian, ale w praktyce do 2030 r. kluczowe będą testy sprawności (np. poziom potrzeby wsparcia). Od tego zależą świadczenia: świadczenie wspierające (ponad 4000 zł przy 95–100 punktach) vs zasiłek pielęgnacyjny (215,84 zł). Zmiany (2024–2025) pokazują przesunięcie środków w stronę osób całkowicie niesamodzielnych, kosztem lekkiego i umiarkowanego stopnia. Samo orzeczenie (nawet stałe, znaczny stopień) nie gwarantuje świadczeń – decyduje faktyczna niesamodzielność. Oceny tej niesamodzielności nie dokonuje już lekarz, tylko zespół specjalistów (pedagog, pracownik socjalny, doradca zawodowy, pielęgniarka, fizjoterapeuta, psycholog). Podobne testy będą obowiązywać także przy asystencji osobistej.