Marcin Hadaj

Co najmniej 16 inwestycji w ścisłym centrum stolicy wartych dziesiątki milionów złotych powstaje lub jest planowanych w oparciu o nieprzejrzyste procedury. Część z nich to rozbudowa kamienic zreprywatyzowanych w atmosferze skandalu

Afera reprywatyzacyjna pokazała jak w soczewce, że wśród problemów utrudniających życie mieszkańcom stolicy i tysiącom przyjezdnych jest coś, co trzeba nazwać systemową lekkomyślnością urzędniczo-polityczną. To z jej powodu setki osób padły ofiarą nieetycznych, a czasem nawet przestępczych działań handlarzy roszczeń. Ludzi, którzy z pływania w mętnej wodzie niejasnych przepisów i ich interpretowania przez ratusz zrobili interes życia.

Protesty w obronie sądów to wstęp. Na miejscu polityków PiS już dziś zastanawiałbym się, jak spiłować kanty innym kontrowersyjnym ustawom zapowiadanym na jesień. Choćby tej o dekoncentracji w mediach. Hashtag #wolnośćsłowa jeszcze dobitniej bije po oczach niż #3razyweto.

Lewica troszczy się o odrzuconych i rolę państwa w gospodarce, a prawica hołduje konserwatywnym wartościom i sprzyja biznesowi? Zapomnijcie. Dzisiaj oś podziału w walce o wyborców jest inna: otwartość i tolerancja kontra ksenofobia i podejrzliwość.

Rząd PiS już nas przyzwyczaił, że modeluje obowiązujące w Polsce przepisy w sposób bardzo kontrowersyjny. Trybunał Konstytucyjny z rolą mocno ograniczoną i z sędziami nominowanymi z politycznego klucza. Telewizja publiczna, która pod rządami Jacka Kurskiego straciła obiektywizm w stopniu notowanym wcześniej przed 1989 rokiem. Czy wreszcie gangrena tocząca wojsko, które opuszczają najlepsi dowódcy, nie chcąc, by wydawał im polecenia dyletant Misiewicz – to patologie autorstwa PiS. Dotąd dotyczyły państwa, które PiS, wygrywając jesienią 2015 r. demokratyczne wybory, wzięło w jasyr.