Artykuły autora

„Oslo, 31 sierpnia” jest filmem chropowatym, trochę naiwnym, chyba nazbyt wykalkulowanym w swoim fatalizmie, jednak ze wszech miar wartym namysłu. Kilka lat temu mogliśmy oglądać debiutancki film Joachima Triera (Lars von Trier jest jego krewnym) „Reprise. Od początku raz jeszcze”. „Oslo, 31 sierpnia” stanowi potwierdzenie talentu młodego reżysera.

"Stacja Warszawa" to zdumiewający zbiorowy debiut. Kiedy wszyscy pracują na własne nazwisko, pięcioro młodych reżyserów postanowiło zrobić wspólny film

„Zabić bobra” ze świetną rolą Eryka Lubosa wygląda jak próba odcięcia się od wszystkiego, co było do tej pory siłą filmów Jana Jakuba Kolskiego.

„Pozycję dziecka” Călina Petera Netzera warto oglądać równolegle z lekturą wydanego właśnie tomu esejów Herty Müller „Nadal ten sam śnieg i nadal ten sam wujek”. Rumuńskie kino jest jak proza noblistki. Indywidualne narracje układają się w zbiorowy portret kraju.

Pochodząca z lat 70. korespondencja Jarosława Iwaszkiewicza i Andrzeja Wajdy stanowi cenny dokument historyczny, jest także osiągnięciem epistolograficznym.

„Witaj w klubie” nie miało większych szans na tegoroczne Oscary w głównych kategoriach, ale nagrody aktorskie dla Matthew McConaugheya i Jareda Leto były w zasadzie formalnością.

„Scena zbrodni” Joshuy Oppenheimera przekracza granice dokumentu. Historia jest okrutna, forma dwuznaczna. Do końca seansu miałem nadzieję, że chodzi o mistyfikację.

Nie mam żadnych wątpliwości: „Beksińscy. Portret podwójny” Magdaleny Grzebałkowskiej to jedno z literackich wydarzeń tego roku.

Trzeba mieć pozycję Paola Sorrentina, żeby zdecydować się na filmowy dialog z mistrzem pokroju Federica Felliniego.