wymiar sprawiedliwości

Podział władz należy do tych zasad prawa konstytucyjnego, które, z jednej strony, są spotykane najczęściej, z drugiej zaś do tych, które są bodajże najmniej jasne i zrozumiałe i wokół których przez lata narosło najwięcej niejasności, mitów i nieporozumień.

 Projekty ustaw dotyczących wymiaru sprawiedliwości, które były w ostatnich dwóch tygodniach przedmiotem prac parlamentarnych mają być, jak czytamy w dołączonych do nich uzasadnieniach, elementami „szerszej reformy sądownictwa, której celem jest zagwarantowanie sprawiedliwości wyroków sądowych, szybszego postępowania oraz przywrócenie społecznego zaufania do sądów”. O tym, że polskie sądownictwo wymaga reform , nie trzeba nikogo przekonywać. Zgadzają się z tym zarówno zwolennicy, jak i zdeklarowani przeciwnicy zmian zaproponowanych w tych projektach.

Argumentowanie, że Sąd Najwyższy walnie przyczynia się do ograniczenia sędziowskiej niezawisłości, to absurd. Ujednolicanie orzecznictwa jest bardzo potrzebne i to nie tylko prawnikom, ale też wszystkim obywatelom.

Sprawa uchybienia przy przesyłaniu ustawy o Sądzie Najwyższym z jednej izby do drugiej przypomina trochę sytuację, w której przyprowadzamy do warsztatu samochód w całkowitej ruinie - wybite szyby, przebite koła - a ktoś mówi, że jeszcze lakier gdzieś odprysnął - wyjaśnia prof. Lech Garlicki, sędzia TK w stanie spoczynku, były sędzia Europejskiego Trybunału Praw Człowieka.