więzienie

Rosyjski przedsiębiorca Dmitrij Skurichin, który w rocznicę inwazji rosyjskiej opublikował swoje zdjęcie z plakatem "Wybacz, Ukraino" jest w areszcie; wszczęto wobec niego dwa postępowania karne dotyczące "dyskredytacji" armii - informuje w sobotę rosyjska redakcja BBC.

Służba Więzienna ma bardzo mały prestiż społeczny, żeby nie powiedzieć, iż nie ma go wcale. Czy ktoś widział funkcjonariusza SW w mundurze chodzącego po ulicy? - mówi w rozmowie z DGP Paweł Kobes doktor nauk prawnych, Zakład Prawa i Polityki Penitencjarnej Instytutu Profilaktyki Społecznej i Resocjalizacji UW.

Przebieg widzenia w więzieniu jest ściśle regulowany przez prawo. Liczba widzeń oraz zasady ich przeprowadzania są uzależnione m.in. od rodzaju zakładu karnego. Wyróżnia się trzy typy: zakład karny zamknięty, półotwarty oraz otwarty. Na co zatem w tym aspekcie może liczyć więzień i jego bliscy? 

Śledztwo, które ma odpowiedzieć na pytanie, czy w Zakładzie Karnym w Barczewie dochodziło do tortur, prędko się nie skończy. Do prokuratury wpływają wciąż nowe zawiadomienia. Jak do tej pory jest ich 30.

Jeśli pogorszenie stanu zdrowia skazanego nie jest związane z pobytem w zakładzie karnym, lecz z postępami chorób u niego zdiagnozowanych, to nie ma podstaw do udzielenia przerwy w wykonywaniu kary. Do takich wniosków doszedł Sąd Apelacyjny w Krakowie.

Na kary pozbawienia wolności od 11 do 15 lat skazał w piątek sąd w białoruskim Homlu dziesięcioro aktywistów tzw. Ruchu Robotniczego. Władze zarzuciły im m.in. zdradę stanu i stworzenie organizacji ekstremistycznej.

Więzień, który rozsyła do różnych sądów wnioski o udostępnienie umów zawartych przez zakład karny, próbuje stosować tzw. taktykę salami, aby informacja publiczna nie została uznana za przetworzoną. To nadużywanie prawa – uznał Naczelny Sąd Administracyjny.

Francuska uczona pochodzenia irańskiego Fariba Adelkhah, aresztowana w 2019 r. w Iranie i skazana na 5 lat więzienia pod zarzutem zagrożenia dla bezpieczeństwa nardowego, została zwolniona z więzienia - poinformowali w piątek jej znajomi. Zwolnienie potwierdziło francuskie MSZ.

Kary 12 lat więzienia dla białoruskiego aktywisty Alesia Bialackiego, szefa Centrum Obrony Praw Człowieka "Wiasna" i laureata Pokojowej Nagrody Nobla, zażądał w czwartek prokurator na procesie działaczy Wiasny trwającym w Mińsku.

Prokuratura w mieście Barnauł, stolicy Kraju Ałtajskiego w syberyjskiej części Rosji, zażądała kary dziewięciu lat pozbawienia wolności dla dziennikarki niezależnego kanału Rus News Marii Ponomarienko z powodu zamieszczenia postu na temat zbrodni, jaką rosyjscy żołnierze popełnili na ludziach, którzy schronili się w teatrze w ukraińskim Mariupolu - poinformował we wtorek portal Radia Swoboda.

– Żądamy rzetelnego śledztwa w celu zweryfikowania informacji zawartych w raporcie i w razie ich udowodnienia pociągnięcia winnych do odpowiedzialności karnej. Sądy wymierzają karę pozbawienia wolności w imieniu państwa, a nie skazują na tortury – apelują prokuratorzy ze Stowarzyszenie Lex Super Omnia.

Z raportu rzecznika praw obywatelskich – pisaliśmy o nim wczoraj – wynika, że w Barczewie miało dochodzić do bicia, poniżania, podduszania, a nawet podtapiania więźniów. Tortury stosowano w pomieszczeniach bez monitoringu. Przedstawiciele MS i Centralnego Zarządu Służby Więziennej z jednej strony zapewniają, że „podchodzą z należytą powagą do każdego sygnału o możliwych nieprawidłowościach”, a z drugiej – podważają rzetelność opracowania.

W mazurskim zakładzie karnym strażnicy mieli bić, podduszać, a nawet podtapiać więźniów – wynika z ustaleń RPO. W jednym przypadku miało dojść do zatrzymania akcji serca, w innym tortury miały się obywać w obecności ratownika medycznego

Według raportu Krajowego Mechanizmu Prewencji Tortur w zakładzie karnym w Barczewie, więźniowie mieli być bici i podtapiani. Prawnicy Helsińskiej Fundacji Praw Człowieka zwrócili się do dyrektora zakładu karnego w Barczewie z pytaniami, czy w związku z ujawnionymi przypadkami tortur wyciągnięto konsekwencje wobec strażników więziennych. 

Ministerstwo Sprawiedliwości nie widzi potrzeby zmiany przepisów o najsurowszym ze środków zapobiegawczych mimo dwóch wyroków TK, które jednoznacznie na taką konieczność wskazują. Uważa, że sądy wiedzą, co robią.

Choć Ministerstwo Sprawiedliwości już trzy lata temu obiecało rozwiązać problem braku biustonoszy w jednostkach penitencjarnych, to do tej pory przepisów nie zmieniono.