waluty

Za nami kolejne spotkanie, które niewiele wniosło, a piątkowe nastroje na rynkach nadal sprzyjały korekcie. Tracił na tym złoty i kurs EUR/PLN wyszedł ponad długoterminową linię trendu spadkowego.

Zniżka notowań złotego wyhamowywana jest przez obszar powyżej 4,10 EUR/PLN, powyżej którego na rynku występuje wzmożony popyt na złotego. Polska waluta najmocniej traci wobec amerykańskiego dolara (-0,85%), co wyraźnie skorelowane jest ze wzrostem wartości koszyka USD w trakcie dzisiejszej sesji.

Polska waluta straciła na wartości w piątek wobec głównych walut. Po godz. 16.30 za euro płacono 4,10 zł, za dolara - 3,28 zł, a za szwajcarskiego franka - 3,41 zł. Analitycy wskazali, że w przyszłym tygodniu polska waluta może również tracić.

Czy tamtejsze władze wspólnie z Ludowym Bankiem Chin ogłoszą wkrótce pakiet działań mających wesprzeć tamtejszą gospodarkę? Tego nie można wykluczyć – dzisiejsza gazeta People’s Daily podała, iż chiński rząd mając świadomość piętrzenia się krótkoterminowych ryzyk dla gospodarki, może odpowiedzieć szeregiem działań mających utrzymać długoterminową stabilność.

Rosną koszty wakacyjnego wypoczynku w popularnych zagranicznych kurortach. Zakupy w Turcji czy w Egipcie kosztują o ok. 20 proc. więcej niż przed rokiem. Winny jest umacniający się kurs tamtejszych walut w stosunku do złotego. – Waluty egzotycznych gospodarek rozwijających się zyskują w ostatnich miesiącach. Niewykluczone, że w przyszłym roku turecka lira lub funt egipski ponownie będą droższe – prognozuje Tomasz Mączka, analityk Noble Securities.

Piątkowy, poranny handel przynosi lekkie umocnienie złotego na rynku, negując część wczorajszej zniżki. Polska waluta wyceniana jest następująco: 4,09 PLN za euro, 3,25 PLN wobec dolara amerykańskiego oraz 3,40 PLN względem franka szwajcarskiego.

Złoty, który rozpoczął czwartkowe notowania od umocnienia, reagując na wczorajszą publikację „gołębiego” protokołu z sierpniowego posiedzenia Federalnego Komitetu Otwartego Rynku (FOMC), przez większość dnia systematycznie traci na wartości.

Polska waluta straciła na wartości w czwartek wobec głównych walut. Po godz. 17 za euro płacono 4,08 zł, za dolara 3,25 zł, a za szwajcarskiego franka 3,40 zł. Analitycy wskazali, że to skutek m.in. negatywnych nastrojów na rynkach finansowych.

W czwartek popołudniu złoty notuje nieznaczny spadek wartości na rynku walutowym. Zniżka nie jest jednak duża i wynosi jedynie ok. 0,3% wobec euro oraz ok. 0,15% względem amerykańskiego dolara.

Słowa „jastrzębiego” Jamesa Bullarda z FED (w tym roku bez prawa głosu w FOMC), iż opublikowane wczoraj wieczorem zapiski z posiedzenia FED są „nieświeże”, gdyż ostatnio mieliśmy serię lepszych danych makroekonomicznych, sprawiły, iż inwestorzy zaczęli się na powrót zastanawiać, czy zainicjowanie programu QE3 już podczas wrześniowego posiedzenia FED (12-13.09) rzeczywiście jest tak prawdopodobne, jak wcześniej sądzili (zwracaliśmy na to uwagę już w rannym raporcie). W efekcie nawet słabszy odczyt danych nt. cotygodniowego bezrobocia (wzrost do 372 tys., co jest najwyższym poziomem od kilku tygodni) nie zdołał podtrzymać obserwowanej od kilku dni przeceny dolara względem głównych walut.

Przyjęcie euro przez Polskę będzie czymś złym - uważa 58 proc. Polaków, 22 proc. sądzi, że nie będzie to ani dobre, ani złe, a 12 proc. ocenia, że byłoby to dobre - wynika z opublikowanego w czwartek raportu TNS Polska.

Ci, którzy „kupili” opublikowane wczoraj dość „gołębie” zapiski z ostatniego posiedzenia FED (31.07-01.08), powinni uwzględnić kontekst czasowy tego spotkania – byliśmy dopiero kilka dni po tym, jak szef Europejskiego Banku Centralnego nieoczekiwanie zapowiedział nowy rozdział w walce z kryzysem, ale tylko na wpół-formalnej konferencji w Londynie (26.07), a dane makroekonomiczne z USA były słabsze, niż te, które poznaliśmy później w sierpniu.

 Inwestorzy mieli co robić, analizując jedna informacje za druga. Euro zachowywało się jak podczas jazdy kolejka górska – najpierw tracąc na wartości po negatywnych danych o wzroście gospodarczym w strefie euro, a następnie zyskując po tym, jak Niemcy publicznie wsparły plany Europejskiego Banku Centralnego co do pomocy zadłużonym rządom.