Syria

Ministerstwo Spraw Zagranicznych odradza wszelkie wyjazdy do Syrii z powodu ciągłej niestabilności i zagrożeń bezpieczeństwa. We wtorek resort przypomniał, że ryzyko wybuchu walk, zamachów terrorystycznych oraz przestępczości, w tym porwań dla okupu i rabunków, pozostaje wysokie.

Trzydzieści trzy lata działalności. Dziewiętnaście milionów ludzi, którym udzielono pomocy. Dziesiątki krajów, setki projektów i niezliczone sytuacje graniczne, w których chodziło dosłownie o życie i śmierć. Polska Akcja Humanitarna to organizacja, która działa tam, gdzie świat się sypie – często zanim jeszcze trafi to na pierwsze strony gazet.

Gdy Waszyngton stara się budować pokój między Izraelem a sąsiadami, Tel Awiw podsyca kolejne konflikty, dążąc do przebudowania regionu na własną modłę.

Choć Syryjczycy powoli wracają do domów, to gdy widzą, że nie nadają się one do mieszkania, znowu wyjeżdżają. Obozy uchodźcze jeszcze przez pewien czas pozostaną nieodłączną częścią krajobrazu ich kraju. Syria ma jeszcze sporo do nadrobienia.

Jeszcze rok temu za jego głowę można było dostać od Amerykanów 10 mln dol. Tydzień temu ściskał się z Donaldem Trumpem. Prezydent Syrii Ahmad asz-Szara ma dziś powody, by czuć się w miarę bezpiecznie. Zwolennicy poprzedniego reżimu są spacyfikowani, potencjalni kontestatorzy z własnego zaplecza – wyeliminowani lub zmarginalizowani.

Były szef Mosadu Yossi Cohen ujawnił, że Władimir Putin osobiście zaakceptował izraelskie ataki na irańską broń transportowaną do Syrii dla Hezbollahu. Zgoda rosyjskiego przywódcy miała kluczowe znaczenie, ponieważ Moskwa kontrolowała przestrzeń powietrzną Syrii i dysponowała systemami dolnymi zestrzelić izraelskie myśliwce.

Ponowna okupacja Strefy Gazy, nawet jeśli rzeczywiście do niej dojdzie, nie musi zakończyć kampanii wojennej Izraela w regionie.

Przekonanie państw regionu do normalizacji stosunków z Izraelem było jednym z głównych celów amerykańskiej polityki na Bliskim Wschodzie. Niewiele jednak wskazuje na to, by w najbliższym czasie miało dojść do przełomu

Prezydent USA Donald Trump podpisze w poniedziałek rozporządzenie o zniesieniu sankcji na Syrię - zapowiedziała w poniedziałek rzeczniczka Białego Domu Karoline Leavitt. Utrzymane zostaną natomiast sankcje na obalonego przywódcę Syrii Baszara al-Asada.

Szefowa unijnej dyplomacji Kaja Kallas poinformowała we wtorek, że ministrowie spraw zagranicznych krajów UE podjęli decyzję o zniesieniu sankcji gospodarczych nałożonych na Syrię. Chodzi o restrykcje, jakimi objęto obalony w grudniu reżim prezydenta Baszara al-Asada.

Departament Obrony USA ogłosił w piątek wycofanie z Syrii około 1000 żołnierzy spośród około 2000 obecnie rozmieszczonych w tym kraju w celu walki z terrorystycznym Państwem Islamskim (IS).

Syryjskie Obserwatorium Praw Człowieka (OSDH) poinformowało, że od czwartku, kiedy rozpoczęły się walki między syryjskimi siłami bezpieczeństwa i lojalistami obalonego prezydenta Baszara al-Asada, zabitych zostało 973 alawickich cywilów. Tymczasowy prezydent Syrii Ahmed al-Szara wezwał mieszkańców do jedności i pokoju.

Nowe władze Syrii ogłosiły w środę wieczorem powołanie faktycznie rządzącego państwem Ahmeda al-Szary na stanowisko tymczasowego prezydenta - przekazała państwowa agencja prasowa Sana. Poinformowano również o zawieszeniu konstytucji oraz rozwiązaniu parlamentu i wszystkich działających w Syrii grup zbrojnych.

Zachodni politycy dążą do złagodzenia sankcji wobec Syrii, licząc na to, że w ten sposób zachęcą nowych przywódców kraju do reform.

Coraz więcej państw wysyła dyplomatów do Damaszku na rozmowy z nowymi przywódcami kraju.

Izraelczycy zapowiadają budowę osiedli na terytoriach okupowanych, a Turcy dążą do wyparcia Kurdów z północy kraju. Osłabienie Kurdów może jednak wzmocnić islamistów

Liderzy HTS przekonują, że nie będą walczyć z Rosją i Izraelem, ponieważ koncentrują się na odbudowie kraju po upadku rządów Asada.

Upadek reżimu Baszszara Hafiza al-Asada to nadzieja na lepsze czasy nie tylko dla Bliskiego Wschodu, choć droga do realizacji optymistycznych scenariuszy będzie długa i wyboista.

Upadek Baszara al-Asada oznacza ogromną porażkę Rosji, która w reżim wiele zainwestowała. Aby nie przerodziła się ona w katastrofę, Kreml musi liczyć na dobrą wolę rebelii, do której do niedawna strzelał i którą nazywał terrorystami. Sygnały z Moskwy i z otoczenia wodza rebeliantów Abu Muhammada al-Dżaulaniego, do 2016 r. członka Al-Ka’idy, wskazują, że obie strony chcą się dogadać. Kreml walczy o zachowanie nie tylko twarzy, lecz przede wszystkim baz wojskowych. Ich utrata redukowałaby rangę Rosji – z mocarstwa ponadregionalnego do siły o znaczeniu regionalnym.