stopy procentowe

Rada Polityki Pieniężnej podwyższyła w środę stopy procentowe o 25 pb do 4,75% w przypadku głównej stopy referencyjnej, podał Narodowy Bank Polski w komunikacie w środę. 

Dziś rozpoczyna się dwudniowe posiedzenie Rady Polityki Pieniężnej. Połowa ekonomistów prognozuje, że większe jest prawdopodobieństwo, iż rada podniesie stopy procentowe, niż że pozostawi je bez zmian.

Z pewnością rok 2012 odciśnie piętno na naukach ekonomicznych. Kolejne pokolenia naukowców i studentów będą analizowały, jak to możliwe, że mimo obniżenia stóp procentowych do zera i pomimo wydrukowania bilionów euro oraz dolarów gospodarka światowa ponownie stoczyła się w otchłań recesji.

Na majowym posiedzeniu Rada Polityki Pieniężnej może podnieść stopy procentowe. Konsekwencją podwyżki stóp procentowych będzie podniesienie cen kredytów, ale nie tylko.

Podczas kwietniowego posiedzenia, Rada Polityki Pieniężnej został zgłoszony wniosek o 25-pkt. podwyżkę stóp procentowych, ale został odrzucony większością głosów, wynika z "Opisu dyskusji na posiedzeniu decyzyjnym Rady Polityki Pieniężnej w dniu 4 kwietnia 2012 r." (tzw. "minutes"), opublikowanego przez Narodowy Bank Polski. Rada zaznaczyła jednak, że w najbliższym czasie należy rozważyć zacieśnienie polityki pieniężnej. 

Amerykańska Rezerwa Federalna podjęła decyzję o pozostawieniu bez zmian głównej stopy procentowej. Powstrzymała się jednocześnie od wprowadzenia dodatkowych działań, mających na celu obniżenie kosztu kredytu.

Przedsiębiorstwa są bardziej skłonne zwalniać, niż zatrudniać pracowników. Z podwyżkami też nie przesadzają, dlatego płace rosną wolniej niż inflacja. Ale to może nie zniechęcić RPP do podwyżki stóp procentowych.

Podwyżka stóp procentowych nie osłabi wzrostu PKB, za to wzmocni złotego i wyhamuje inflację.

Rząd opowiedział się we wtorek za ujednoliceniem sposobu liczenia rzeczywistej rocznej stopy oprocentowania kredytów - wynika z wtorkowego komunikatu Centrum Informacyjnego Rządu. Rada Ministrów przyjęła założenia do nowelizacji ustawy o kredycie konsumenckim.

Obrońcy strefy euro mówią, że przyczyną kłopotów niektórych krajów nie jest wspólna waluta, ale zła polityka fiskalna, jaką te kraje prowadziły.