sądownictwo

Marcin Dubienecki ma dziś szansę opuścić areszt. Krakowski sąd zajmie się zażaleniami obrońców i prokuratury na zastosowanie wobec podejrzanego o wyłudzenie 13 milionów złotych z publicznych środków, aresztu warunkowego.

W wyroku łącznym orzeka się karę łączną za przestępstwa, za które sprawca został skazany w odrębnych procesach wyrokami różnych sądów. Pytanie prawne dotyczące niektórych aspektów wymierzania takich wyroków na podstawie przepisów obowiązujących do 30 czerwca, w związku z jedną z rozpatrywanych spraw, skierował do TK w maju ub. roku Sąd Okręgowy w Krakowie.

W jednym z niedawnych wydań DGP ukazał się obszerny tekst adwokatów prof. Macieja Gutowskiego i prof. Piotra Kardasa pt. „Wymiar sprawiedliwości. Pęknięcia, które można posklejać, czy początek rozpadu?” (DGP 167/2015). Z większością sformułowanych w nim diagnoz i sugestii dotyczących „sklejania” – czytaj: naprawiania funkcjonowania wymiaru sprawiedliwości oraz jego wizerunku – nie sposób się nie zgodzić. Dotyczy to potrzeby zmian w systemie ponoszenia opłat sądowych, konieczności upraszczania procedur sądowych, a przy okazji unikania przewlekłości postępowań. Pełna zgoda również co do konieczności postawienia tamy próbom łamania tajemnicy zawodowej adwokatów i radców prawnych poprzez poszerzanie kognicji służb specjalnych do stosowania podsłuchów, w imię bliżej nieokreślonego bezpieczeństwa publicznego. Silnego głosu wsparcia udzielić należy także postulatom profesorów Gutowskiego i Kardasa ukierunkowanym na wzrost autorytetu urzędu sędziowskiego, zarówno poprzez umocnienie gwarancji niezawisłości, jak i zapobieganie kooptacji do wykonywania tego zawodu ludzi młodych i pozbawionych doświadczenia, co jest następstwem m.in. niespójnych kryteriów dostępu do zawodów prawniczych.

Utracone korzyści należy wiązać z odszkodowaniem, a nie z wynagrodzeniem za bezumowne korzystanie z nieruchomości. To ostatnie z kolei nie należy się zaś ani wtedy, gdy posiadacz gruntu korzysta z prawa do jej zatrzymania, ani wtedy, gdy prowadzi cudze sprawy bez zlecenia. Tak wskazuje wyrok Sądu Najwyższego.

Jeżeli miejsce pobytu jednej ze stron procesu jest nieznane, można wnioskować o ustanowienie zawodowego przedstawiciela. By sąd wyraził na to zgodę, prośba musi być uprawdopodobniona. Trudności w doręczeniu korespondencji nie wystarczą.

Rozporządzenie regulujące obszary właściwości sądów gospodarczych nie spełnia wymogów konwencyjnych. W ocenie "Iustitii" może jednak obowiązywać do czasu uregulowania tego zagadnienia w ustawie.